Kum Saati

Şiirlerimde anlatmaya çalışıyorum seni,
Ama her mısra yarım kalıyor.
Adını yazdıkça çoğalıyor sevgin,
Yüreğim sana her gün yeniden varıyor.

Ne kadar anlatsam eksik,
Ne kadar yazsam az geliyor.
Çünkü sen, kelimelerin ötesinde,
Kalbimin en derin yerinde yaşıyorsun.

Kum saatinin taneleri usulca dökülüyor,
Zaman sessizce ömrümüzden alıyor.
Ama ne geçen günler soldurabiliyor seni,
Ne de hasret sevgimden bir şey eksiltiyor.

Her kum tanesi bir dua oluyor dudaklarımda,
Her an biraz daha yaklaşıyorum sana.
Beklemek yoruyor belki,
Ama seni sevmek hiç yormuyor beni.

Ne bir mevsim anlatabildi içimde açan seni,
Ne de gökyüzü sığdırabildi gözlerindeki huzuru.
Denizler kadar derin desem eksik kalıyor,
Çünkü sevgin, ufkun bile ötesine uzanıyor.

Gece yıldızlarını tek tek toplasa avuçlarına,
Yine de gözlerindeki ışığa erişemez.
Ben seni yalnızca sevmedim sevdiğim,
Sana her duamda yeniden kavuştum sessizce.

Canımı istesen,
Hiç düşünmeden veririm sevdiğim.
Çünkü can dediğim de seninle anlam buldu,
Nefesim bile adını taşır oldu.

Bir gün kum saati son tanesini de bırakacak,
Zaman susacak, ömür duracak.
Ama bil ki sevgim bitmeyecek;
Çünkü ben seni zamana değil,
Rabbime emanet ederek sevdim.