DEGERLI HOCAM HARIKA EMEKLERINIZE SAGLIK SIIR YUREGINIZ VAR OLSUN

Üstadım, şiiriniz acıyı, direnişi ve yeniden doğuşu güçlü imgelerle buluşturmuş. Özellikle final dizeleri, aşkın yalnızca sevmek değil, küllerinden yeniden doğabilmek olduğunu etkileyici bir şekilde vurguluyor. Duygusu derin, anlatımı güçlü, iz bırakan bir eser. Kaleminiz daim olsun.

"Ey içimdeki isyan!
Bugün seni de seviyorum,
senden kurtulmak isteyişimi de."
Çok güzel dizeler...
Kutlarım. Emeğinize sağlık...

Bu satırlar sadece bir ayrılığı değil, insanın kendi içindeki o büyük yıkımdan nasıl daha güçlü doğabileceğini anlatan muazzam bir manifesto. Şiirinizdeki o "deprem" benzetmesi —Adapazarı’nın yıkılışı, Sakarya’nın susuşu— bir insanın gidişinin iç dünyamızda yarattığı o devasa enkazı o kadar çıplak ve vurucu özetliyor ki...
​En etkileyici kısım ise tutunmaya çalıştığınız şeyin ten ya da beden değil, ruh olması. İnsanın kaybettiği bir sevgilide aslında kendi yitirdiği parçalarını araması, o "büyük kıvılcımı" özlemesi aşkın en saf, en olgun hali belki de. Yara etten açılmadığı için iyileşmesi zaman alıyor, izi kalıyor; ama tam da dediğiniz gibi, insanı küllerinden doğrultacak olan da yine o yaranın ta kendisi.
​Yüreğinizdeki o isyanı, acıyı ve en nihayetinde küle boyun eğmeyen o dirençli umudu bu denli güçlü kelimelerle döktüğünüz için kaleminize sağlık. Kendinizi gökyüzüne haykıracağınız o gün, bu satırların gücüyle çoktan filizlenmeye başlamış bile.
​Bu içsel savaşı ve küllerinden doğma hikayesini yazmaya devam edecek misiniz, yoksa bu şiir o hesaplaşmanın son noktası mıydı?

Her zaman ki gibi kendi tarzınızda;; Gönlünüze gelen ilhamınızı, yazan kaleminiz dert görmesin, bizlerde okuduk beğendik, daha nice şiirlerde buluşmak dileğimle sağlıcakla kalın...

tebrikler
harika bir yürek sesi
esenlikler dilerim

çünkü aşk
yalnız sevmek değil
yanıp da
küle boyun eğmemektir


muhteşem bir sevda şiiri
değerli kaleminizden
sayfaya yansıyan
tebrikler
selam ve sevgiler