Ama o günler çok geride kaldı üstadım...
Hava bedava değil artık,
Fabrika bacaları, egzoz dumanı,
Plastik torbalarla dolu gökyüzü…
Nefes almak bile taksitli.

Bulut bedava değil, Yağmuru asit,
Dereyi lağım, Tepeyi beton yuttu.
Dere tepe satılık, Metrekare hesabı.

Yağmur çamur bedava değil,
Sel geliyor faturayla.
Çamurda boğuluyoruz,
Sigorta primleriyle.

Otomobillerin dışı cama kalkan,
Sinemaların kapısı turnike,
Camekânlar kapaklı,
Boğaz manzaralı Her bakışa ücret.

Peynir ekmek çoktan unuttu bedavayı,
Acı su da değil artık bedava
Şişede, damacana,
Metreküpü faturalı,
Tamamen muslukta bedel ödüyoruz.

Hürriyet kelle fiyatına değil,
Kredi kartı taksitlerine bölünmüş…
Esirlik ise abonelik, Her ay yenilenen.

Bedava yaşıyorduk eskiden,
Şimdi her nefeste, her adımda,
Her uykuda bile bir bedel ödüyoruz.

Memlekette bedava olan tek şey kaldı…
Aldatmak… Aldatılmak… O sadece bedava…
Hem de bol bol. Rabim Affetsin. )


14.05.2026