Kimin haberi var son nefesin hangi güne saklandığından.
O hâlde zamanı aceleyle değil, şefkatle giyin.
Kalk. Önce Çiçeklerine su ver, sonra yüzüne
Her damla, toprağın kalbine yazılmış
Tarifsiz bir mektup.
Bir çiçeği nedensiz kokla,
Bazı kokular, ömrün unuttuğu çocukluğunu uyandırır.

Kedinin önüne bir avuç dünya bırak,
Başını usulca okşa.
Merhamet, insanın avucunda filizlenen
Görünmez bir güneştir,
Önce sahibinin içini aydınlatır,
Sonra dünyaya yayılır ısısı.

Bazı kapılar vardır,
Yıllardır bir selam bekler.
Komşuna içten bir selam ver.
Belki yıllardır kapısını çalan ilkbahar sen olursun.
Bir gülümseme bazen,
Pas tutmuş yalnızlıkların kilidini açan
Tek anahtarıdır. Gülümse bulutlar kalsın.

Özlediklerini ara.
Hasret, konuşulmadıkça içinde taş büyüten bir nehir.
Sesin, uzak kıyılara konan bir turna olsun,
Gittiği yerde özlem değil, umut bıraksın.
Rüyalarını süsle.
Gökyüzü yalnız yıldızlarla değil,
İnanan insanların düşleriyle de parlar.

Fırında askıda bir ekmek bırak,
Simitçide bir simit emanet et.
İyilik, adı bilinmeyen sofralarda sessizce buhar olan çorba,
Kim içerse içine biraz insanlık karışır.

Sokakta iz bırakacaksan
Ayaklarınla değil, kalbinle bırak.
Yağmur kaldırımlardaki izi siler,
Ama bir iyiliğin yankısını zaman bile silemez.

Sanma ki dünya bir gün avuçlarına sığarsa
Doymuş olacaksın.
Dünya senin olsa bile, dostum,
Üç öğün yemeğini yine tek kaşıkla yiyeceksin.
Masada fazladan duran her kaşık,
Gölgesidir her eksikliğin.
Servet, akşamla yer değiştiren bir gölge misali,
Güneş dönünce sahibini unutur.
İnsan ardında bıraktığı merhamet kadar kalır.

Ömür, avuçta taşınan buzdan bir kandil.
Hem ışık verir
Hem eriyerek eksilir.
Biz, rüzgârın omzuna emanet edilmiş yapraklarız.
Ne kadar kalacağımızı bilmeyiz,
Ama düşerken hangi toprağı yeşerteceğimizi seçebiliriz.

Öyleyse bugün,
Bir kalbin çatlağına sesini bırak,
Karanlıkta üşüyen sofralara bir tabak daha çek,
Bir gözyaşını silme,
Avucunda sessizce bahara dönüştür.

Gün gelir de son nefesin…
Bugüne denk düşerse,
Arkanda mermerden anıtlar değil,
Bir çocuğun gülüşünde unutulmuş sıcaklığın,
Huzurla uyuyan bir kedinin nefesi,
Susuz bırakılmamış bir çiçeğin duası kalsın

(23.14, 26.07.2026)