Sanma ki yanına kalır yapılan,
Kul hakkı yemektir asıl korkulan.
Bir terazi var ki asla şaşmayan,
Günü gelince işler sonsuz adalet.

Zalimler tahtında sürse de sefa,
Mazlumun ahı kalmaz kimsede asla.
Herkes hesap verir ettiği lafla,
Mizan kurulunca işler sonsuz adalet.

Yalanla kurulan saraylar çöker,
Haksızlık yapanlar gözyaşı döker.
Zaman her maskeyi yüzlerden söker,
Hak yerini bulur, sonsuz adalet.

Kimsenin ettiği kalmaz kimsede,
Yazılır günahlar gizli defterde.
İster sarayda ol, ister en dipte,
Hüküm verildiğinde sonsuz adalet.

Dünya adaleti şaşsa da bazen,
Bozulmaz göklerde kurulan düzen.
Hesaba çekilir üzen ve ezen,
Yürekleri ferahlatır sonsuz adalet.

İlahi adalettir sığınağımız,
Doğruluk üstüne döner çarkımız.
Alnımız aktır bizim, temiz arkamız,
Mahşer gününde tecelli eder sonsuz adalet.