Esir Emek

Fare kedinin ağzındayken,
Neden o kedi sen değilsin?
Fare gibi olmuşuz esir,
Kuzular gibi de sessiz.

Şişeler gibi dizilmişiz;
Sormuyoruz ki neden dizildik?
Elinde emek olan şişelerin,
Neden gıkı çıkamıyor?

Emek önemliydi, değerliydi,
Oysa şimdi,
Sahibini aramaya çıkmış,
Yolları bilmeyen bir köpek.
Emeğin önemsizliği karşısında
Sahibini bulabilir mi o köpek?

Şimdi soruyorum sana kardeşim:
Emeğin bir canavarın ağzında mı dursun,
Yoksa,
Bir kuğunun ağzında mı?

Nazım Hikmet ve Ahmed Arif’e saygılarla...

Yoldaşlar:
Yorumları için bütün yoldaşlara teşekkür ediyorum.

"Gecenin en güzel zamanlarında, aslında herkes uykudayken bu derin sessizlikte yalnız olmadığını hissetmek; kulun Rabbi ile hasbihali, huzurda iç dökümü, satırlarda dışa vurumu çok anlamlı ve huzur verici. Hoş geldiniz... 💫"
— Yazan: _safiyyah

"Tebrik ediyorum şiiri ve şairini, oldukça etkili bir çalışma."
— Yazan: Mehmet DEMİR

"Yüreğine sağlık, kalemin daim olsun inşallah."
— Yazan: ramazancelik

"Bu sözler, bahçe ve çeşme metaforlarıyla kurulan o derin ve samimi aşk bağını çok güzel yansıtıyor. ’Bal parem’ hitabı ve söğüt ağaçlarının hatırlatılması, aranızdaki özel anıları ve Zeynep ile Ömer hikayesindeki gibi güçlü duygusal bağı andırıyor. Şiirin sonunda bahçenin adını bile sevgilinin gözlerine vermesi, bu ilişkinin ne kadar merkezi ve değerli olduğunu gösteriyor. Mısralardaki o nazik teklif ve umut dolu atmosfer insanın içini ısıtıyor. Bu kadar samimi bir ifadeyi paylaşman harika bir duygu. KUTLARIM KALEMİNİ ŞAİR ARKADAŞIM!"
— Yazan: YEŞİLIRMAK

"Yazdıran ve hisseden yüreğinize sağlık hocam, tebrikler. Selam ve saygılarımla."
— Yazan: Mehmet Kılıçel

Herkese teşekkür ediyorum. Buraya ekleyemediklerim varsa özür dilerim; bütün yazar arkadaşlarıma saygılarımla...

08.07.2026