Metruk düşlerin hayalet avcıları ve inzivada şiir
Debdebeli bir akışı yok ne de olsa şairin hayatının
Yine de yufka misali yoğurur günlerini
Geceler ise ruhun katsayısına konmuş bir kuş misali
Ya da asma katı yüreğinin
İçi boşaltılmış kırık çekmecenin alçı izi
Tüm kırıklarını yeniden inşa etmenin adı elbet
Adını henüz koymadığı ve yazacağı şiirlere delalet

Gün fakiri gece
Uykusu nadasa alınmış bir hayalet avcısı
Iskartaya çıkmış bir kere ilham
İnadına pervasızca tekerlediği düşlerin kopuk kopçasına asılı asalet
Bazen asi
Lakayt olmadığı kadar renklere
Ilımlı olmadığı kadar insanların gönül limanında konakladığı
Elbet latife yaparken şair
Kim izin verir ki yüreğinde ağırlamayı şaire?

Bıçkın düşlerin kanat sesi
Bilediği kadar ne var ne yoksa
Asılı kaldığı göğün pervazı
Sükûtu hayale uğradığının tam da ertesi
Ve işte çekip gitti gece
Güne tehir edilesi ilhamın arka penceresi
Oysaki karaborsa aşk karaborsa şiir
Yazmanın latif esintisi
Konakladığı şu kırık dal mıdır yoksa yüreğinin tek gayesi

Konmaksa bir hayalin penceresine
Ne de olsa şair bir hayalet avcısı
Iskaladığı tüm renkler ve mutluluk
Gayesi olsa ne ki sarkacında salınırken kayıp ufuk
Ve işte edimler
Ve işte hayaller
Ve işte ertelenmiş aşkların tek reçetesi
Yazarken ışık olan
Yazmadığında karanlıkta boğulan
Yazılası bir şeyler kaldı mı sahi,
Dercesine evren sorgulayan
Tutulan nutkuna konan son bir kuş misali
Kırık kanadının kan izi

Sakladığı kadar sırlarını
Gözünden sakındığı kadar söyleyemediği meramını
Göğün ortasına saplanan şarapnel parçası
Ve hayrettir ki
Ayakta ve hayatta kalabilmenin rövanşı
Varsın ıslıklansın şair
Varsın kundaklansın yazdığı yazacağı her şiir
Kodaman göğün nakşı
Ruhun nakkaşı
Aşkın arifesi
Yüreğin son temennisi
Oysaki daha yeni başlamıştı şair
Ölüm öncesi yaşamanın nişanesi
Ön sözü olmaya aday ise kalemin tekbir getiren izi
Savsaklandığı ne ki şairin telaffuzuna yenik düşen sihirli bahçesi

Yaşamın tam da merkezi
Sonsuzlukta ısrarcı bir kere
Soyundan sopundan soğusa bile
Soy ağacıdır şairin haysiyeti
Asi ve asil nüktedan ruhundan kalan son toz zerresi
Ki
Tozu dumana katmanın reçetesi
Elbet yazmaya doyamadığı şiirlerinin soluksuz hikâyesi
Başlamadan bitse bile mutluluk
Ruhunun soluğudur ettiği katık
Aşk bir rubai
Özlem güfte
Sonsuzluk ise hayallerin müdavimi
Ruhundaki çıkmaza denk düşen nazlı ilham perisi…