0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
24
Okunma
Yokuş
Adım adım uzar gider önünde,
Nefes keser, can yorulur yokuşta.
Bir imtihan gizlidir her gününde,
Diz titrer de kul yorulur yokuşta.
Taşı serttir, diktir onun yolları,
Yorar canı, kırar ince dalları.
Yukarıya uzanırken kolları,
Menzil uzak, yol yorulur yokuşta.
Sabreyleyen elbet erer düzlüğe,
Kışlar biter, elbet erer yazlığa.
Kurban olup darlık ile azlığa,
Göz yaşarır, sel yorulur yokuşta.
Aşarsın dağları inancın ile,
Dönüp de bakarsın çekilen çile,
Zirveye varınca gelirsin dile,
Destan olur, her dil yorulur yokuşta.
Zirvededir aradığın o murat,
Yokuş dediğin geçilecek sırat.
Yorulsa da beden, sabreder hayat,
Esen rüzgar, yel yorulur yokuşta.
Tamer KARAKAŞ
05.07.2026
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
