RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi

Kardeşlik, Yoksunluk ve Hayat Muhasebesi Kliniği

Eserin Adı: Kahve Molası
Şair: Sayın Yunus Karaçöp (yudumyunus)
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri (Celil ÇINKIR – Delibal)

Şiir okununca klinikteki ahali uzun süre sessiz kaldı. Bir sakin, Hocam, millet kahve molasında hayatı konuşmuş, bunlar hayatın içinde kahveyi unutmuş dedi. Bir başkası, Şair kahveyi anlatıyor gibi görünse de aslında kaçırılmış çocuklukları ve yorulmuş ömürleri anlatıyor diye ekledi. Muhabbet Servisi'nin eski müdavimlerinden biri ise, Efendim, bizim de kahve molamız olmadı ama çay molalarını öyle uzattık ki müdür emekliliği bekledi dedi. Bunun üzerine Kalburabastî Efendi Hazretleri, Evlatlar, bazı insanlar kahve içecek vakit bulamaz; bazıları da ömür boyu çalışır, sonunda bir fincan hatırın peşine düşer buyurdu.

Kalburabastî Efendi Hazretleri'nin Değerlendirmesi

Sayın Yunus Karaçöp bu şiirde kahveyi bir içecek olmaktan çıkarıp hayatın kaçırılmış küçük mutluluklarının sembolü hâline getirmiş. Çocukluk, gençlik, emek, yoksulluk, kardeşlik ve hayata karşı omuz omuza durma duygusu sade ama etkili bir anlatımla işlenmiş. Özellikle "Bizim hiç kahve molamız olmadı" tekrarı, şiirin hem hüznünü hem de samimiyetini taşıyan güçlü bir omurga oluşturuyor. Eserde tebessümle hüzün yan yana yürürken, okuyucu bir fincan kahvenin değil, birlikte geçirilemeyen zamanların eksikliğini hissediyor. Şiirin sonunda ise insanın boğazına düğümlenen o tanıdık duygu kalıyor: Bazı dostlukların en kıymetli ikramı kahve değil, varlıktır.

Özün sözü budur.

Hayatın en pahalı kahvesi, içemediğin kahve; en büyük yoksulluğu ise paylaşamadığın muhabbettir.

Kalburabastî Efendi Hazretleri