Taşköprü Toprağı

Gökırmak akar da ses verir taşa,
Selam olsun oradaki her uçan kuşa.
Kastamonu aşkı sığmaz bir yaşa,
Burcu burcu kokar Taşköprüm benim.

Sarımsak tarlası, emeğin izi,
Tarihten bugüne taşır o gizi.
Bir akşam üstünün tatlı esinti,
Gönlümde sönmeyen Taşköprüm benim.

Kadim konakların ahşap kokusu,
Sanki bir şairin eşsiz uykusu.
Kültürle yoğrulmuş asil duygusu,
Geçmişten atiye bağım o benim.

Yaylalar serindir, dumanı tüter,
Gurbette bu hasret ölümden beter.
Bir parça toprağı gözümde tüter,
Göğsümde daralan soluk o benim.

Tarihi köprüde zaman durulur,
O kadim toprağa gönül vurulur.
Uzakta olsak da hayal kurulur,
Hasretle tüten o ocak o benim.

Evliyalar şehri, erenler yurdu,
Ecdadım bu yerde yuvayı kurdu.
Şu garip gönlümün kalmadı derdi,
Sığındım gölgene, yuvam o benim.

Tamer Karakaş söyler sözünü,
Asla unutmaz o kendi özünü.
Memleket sevdası bürür gözünü,
Gönül sarayımdır Kastamonu benim.

Tamer KARAKAŞ
KASTAMONU
1 Temmuz 2026