Hesaplaşma

Ben bu hayatın tezgahından geçtim, eğilmeden,
Sırtımda namert izi taşımadım, boyun bükmedim.
Yıllar akıp giderken yüzümün çizgilerinden,
Kimseye minnet eylemedim, hesabımı kendim kestim.
Değişmiş insanların rengi, dost dediklerin yabancı,
Anladım ki bu yalan dünyada dürüstlük en ağır acı...

Varsın arkamızdan konuşsun o küçük gölgeler,
Bizim yerimiz de belli, durduğumuz o dik duruş da.
Zaman her şeyi eler, geriye sadece mertlik kalır,
Yüreği korkak olanlar elenir gider ilk virajda.
Gözümü kırpmadan baktım hayatın en sert yüzüne,
Lafımı sakınmadım, sadık kaldım kendi özüme...

Şimdi takvimler hangi yaprağı dökerse döksün,
Rüzgarlar ne kadar sert eserse essin buralarda.
Bizi yıkmaya gücü yetmeyen o sahte dostluklar,
Gidip kendi aynalarında arasınlar o kayıp gururu.
Ben yine aynı adamım, başım dik, alnım ak,
Zamana meydan okuyorum, gerisi sadece susmak...

Tarih: 30.06.2026

Tamer KARAKAŞ
KASTAMONU