Ekranlara gömdük koca dünyayı,
Unuttuk sokağı, unuttuk ayı.
Gönülden gönüle giden o bağı,
Bir soğuk mesajla kopardık usta.

Selamlar yükledik cansız seslere,
Huzuru hapsettik dar kafeslere.
Muhtaç kalacağız temiz nefese,
Betondan şehirler kuralı usta.

Göz göze gelmeden sevdalar bitti,
Mektubun kokusu, gizemi gitti.
Yürekten sevenler bırakıp gitti,
Aşkı da ekrana hapsettik usta.

Dostluklar kurulur olmuş çıkara,
Güvenler sarılmış pul ile para.
Yürekte açılan bu derin yara,
Kapanmaz parayla, pulla be usta.

Hani o eski köy, hani o komşu?
Bir tas sıcak çorba, bir tatlı sözdü.
Bizi bizden eden bu hırslı koşu,
Ömürden ömürü kopardı usta.

Tamer der ki; dünya fani bir hancı,
Gelenler gidiyor, kalmıyor yolcu.
Şu yalan dünyada en büyük sancı,
İnsanın insandan kaçışı usta.

26.08.2026
Tamer Karakaş