gönül telini öylesine ince,
ve öylesine derinden titretiyor ki bu dizeler...

içimiz sızlıyor.
çünkü sevgili Yıldız şair orada yabancı bir hikâyeyi anlatmıyor,
hepimizin göğüs kafesinde sakladığı o gizli yorgunluğu anlatıyor.

her birimiz, kendi hayatımızın cephesinde hiç dinlenmeyen, yorulduğunu bile ancak dizleri üstüne çöktüğünde fark eden birer ırgatız aslında.

insan, ömrün kıyılarına vuran o hırçın dalgalarla boğuşurken
en çok kendine geç kalırmış.
kıymetli Yıldız şairin dediği gibi;
"zehir zıkkım uzatmalar" oynaşırken kıyılarımızda,
biz hep bir sonraki dalgayı göğüslemeye hazır, dik durmaya çalışan birer savaşçı zannederiz kendimizi.

oysa ki içimizde, çıt çıkarmadan taş taşıyan,
sevgi biriktiren, özlem büyüten o kırılgan ırgatı,
yani kalbimizi unuturuz.

kalp, bu hayatın en fedakâr,
en az mola veren ırgatıdır.
oysa biz ona bir işçi gibi davranır,
taşıyabileceğinden fazlasını yükleriz.
sadece dertleri, kederleri, öfkeleri değil,
bazen sevgiyi bile bir yük katarı gibi dizeriz vagonlarına.

ünkü biliriz ki,
sevmek sadece bir hafiflik değil,
aynı zamanda o sevginin getirdiği devasa bir özleme de ev sahipliği yapmaktır.
özlem dediğin ise,
şairin o zarif ifadesiyle, "alır koynuna sevgiyi, dolaşır da dolaşır" insanın içinde.
yol yorulur, özlem yorulur,
en çok da sevgiden başka bir şey geçmeyen o tertemiz damarlar yorulur.

içimizdeki sızının asıl kaynağı,
o kırılgan kalbin isyan etmek yerine,
naifçe ricada bulunmasıdır.
hayat ağrısından yorulmuş, ne sabredecek mecali kalmış
ne de öfkelenecek gücü.
kalp aslında sahibine o en acı gerçeği fısıldar,
''biz başkalarını severken, en çok kendimizi eksiltmişizdir.''

damarlarımıza bakıp da sevgiden başka bir şey göremeyişimiz,
aslında o ırgatın işini ne kadar asaletle yaptığının kanıtıdır.
kötülük barındırmamış, kin tutmamış, sadece sevmiştir.
ama işte,
bazen iyiliğin ve sevginin kendisi de sığmaz olur bu dünyaya.
kısa gelen bir ömürde, kalbe uzun gelen acılar birikir.


ve nihayetinde, roller değişir.
bugüne kadar bizi ayakta tutan, her darbeye göğüs geren kalbimize rehberlik ettiğimizi sanırken;
bir an gelir ve onun yorgunluğuna diz çökeriz.


en içten tebriklerimle
selam olsun