MASKELERİN SONU

Yalanla örülmüş o sahte tahtı,
Doğru bir kelamla yıksın geçsin.
Yıllardır susanın kararmış bahtı,
Bugün hakikatin zehrini içsin.

Gözünü kapatan o kör düzeni,
Vursun, acımasız aynalar vursun.
Mazlumu ezip de her gün üzeni,
Vicdan mahkemesi durdurup sorsun.

Saklanma arkasına süslü sözlerin,
Maskeler düşüyor, çıplaksın işte.
Korkudan titreyen o boş gözlerin,
Hesap verecektir her bir bitişte.

Yaldızlı yalanlar kurtarmaz seni,
Zamanın çarkından kaçamaz kimse.
Toprak elbet tanır o kirli teni,
Sırtını döndüğün o hakikatse.

Görüntün ihtişam, için bir enkaz,
Sattığın düşlerin bedeli ağır.
Bu sahte sahnede artık durulmaz,
Feryat koptu koptu, tüm dünya sağır!

Yalancı baharlar bitsin pencerende,
Kışın soğuk yeli yüzüne vursun.
Kaynasın ihanet kendi tencerende,
Söyle, bu fırtına dünyayı sarsın.

Tamer KARAKAŞ
28.06.2026