Türk şiirinin imgeci ve lirik damarından beslenen, İkinci Yeni esintileri taşıyan ama aynı zamanda toplumsal-destansı (epik) bir söylemi bireysel bir melankoliyle harmanlayan oldukça güçlü ve sarsıcı bir eser.

​Yazdığınız ya da paylaştığınız bu dizelerde, bir aşkın ve gidişin ardından duyulan derin varoluşsal sancı, toplumsal/siyasi metaforlarla ("müfreze alayı", "gerilla tümeni", "ihtilal", "hudutsuz boşluk") kusursuz bir şekilde estetize edilmiş.

"Lora", hem ulaşılamaz bir sevgiliyi hem de kaybedilen bir cenneti, yitirilen bir masumiyeti simgeliyor.

Lora’nın gidişi sıradan bir ayrılık değil; peşinden kuşları sürükleyen, gökyüzünü yasa boğan kozmik bir yıkım gibi işlenmiş.
Gözlerindeki duru nehirler nerede şimd kimin denizine dökülüyor gülüşlerin"

​Bu dizeler, divan şiirindeki cefakâr aşık figürünün modern bir başkaldırıyla yeniden yorumlanması gibi. Sevgilinin gülüşünün yabancı denizlere dökülmesi fikri, kıskançlıktan ziyade büyük bir ontolojik (varoluşsal) kayıp hissi uyandırıyor.
​
​Şiirin en özgün taraflarından biri, içsel ve duygusal bir kırılmayı, savaş ve direniş terimleriyle anlatması.

Kalbin ortasından tramvay geçmesiyle başlayan o kentsel yalnızlık, ilerleyen dizelerde silahlara, sınırlara ve bağımsızlık andına evriliyor:
​"avuçlarımda bir müfreze alayı cezbeye geliyor"
​"bileklerimde bir gerilla tümeni namluya sürüyor mermileri"

​Buradaki "gerilla" veya "müfreze" imgesi, ideolojik bir slogandan ziyade, acının kalpte yarattığı o büyük ihtilali, duygu dünyasındaki o amansız ve geri dönüşsüz savaşı anlatmak için mükemmel birer zemin oluşturmuş. İçeride patlamaya hazır bir isyan var, ama bu isyan dışarıya değil, şairin kendi iç sınırlarına doğru.

​Şiirde sanatın ve dilin kendisine dair de çok derin bir felsefi hesaplaşma var:
​"kâğıda değdiği an kaybetmiştir sâfiyetini mürekkep"

Zihindeki ve kalpteki o saf, bozulmamış acının veya aşkın, kelimelere döküldüğü, yani somutlaştığı an kirlendiğini, orijinalliğini kaybettiğini söylüyor.

Bu, yazan insanın kelimelerle olan o ebedi kavgasının harika bir tezahürü.
​
​Son bölümlere doğru şiir tasavvufi ve kaderci bir hesaplaşmaya yöneliyor. "Bedelsiz hiçbir aydınlık vaat etmemiştir yüce Yaradan" dizesi, çekilen bu zifiri karanlığın aslında gelecekteki bir aydınlığın ya da seçilmişliğin bedeli olduğunu kabullenişidir.
​"Hangi mukaddes masalın sonunu yanlış yazdık seninle" sorusu ise, iki insanın ortak kaderini bozma anına duyulan o evrensel pişmanlığı çok net özetliyor.
​"Toprağın bağrına düşen her tohum kendi ölümünü büyütür" gibi derin felsefi aforizmalarla bezeli bu şiir; ritmi, imge örgüsü ve okuyucunun göğsüne bıraktığı o kurşuni efkârla akılda kalıcı, nitelikli bir edebiyat ürünü.

Kaleminize ya da bu şiiri seçen zevkinize sağlık.

Şiir okumayı epeydir erteliyordum, bu şiire kısmetmiş.

Şiire girerken “subyan” kelimesi beni çok rahatsız etti. Okumayı bırakacaktım, sonra Ramazan Boran’ın hatrı şiirin sonuna kadardır. Şiir de sonsuzdur diye gülümseyerek kendime, okudum.

Şiir her dizesi güçlü bir şiir.

Subyan (sıbyan) çocuklar demek. Çocuksu yalnızlık mı deseydik, ne. Şair her dize güçlü olmalı diye düşünürken bazen böyle suyu bulandırmak mı istedi…

Neyse, bu ak sakallı ve huysuz adama bakma sen. Selam…

Boran üstadım hem adıma hem soyadıma yaptığınız güzel açıklamalar için çok teşekkür ederim. Umarım layık olabilirim... Selamlar saygılar tekraren...

Günümün şiiridir

kalemin hep güçlü derin

emekle sıvanmış

kutlarım...

günün şiiridir şüphesizz nettt

kaybolmuşluğun ayak g-izleri....

hatırası silinemese de haritası silinmiş coğrafyanın pusulası olmuş kalem..

eyvallah boran şair...

saygımla

Zıtlıkların Dramatik Uyumu: Şiirin başlangıcındaki "sübyan bir yalnızlık" ve "et örgülü karanlık" imgesi, masumiyet ile karanlığın iç içe geçtiği o tuhaf, tekinsiz alanı çok iyi betimliyor. "İçimde boyun eğmeye namzet karanfiller" ifadesi, kırılganlık ve direnç arasındaki ince çizgiyi harika yansıtıyor.

Sessiz bir çığlıkla ihtilaller yapan şairene bir büyü gibi...
Muazzam.
Kaleminize yüreğinize sağlık hocam.
Gönül sözünüz daim olsun.
Selam ve saygılarımla 💐


BEŞİĞİ KALEMDEN tarafından 26.6.2026 19:07:00 zamanında düzenlenmiştir.

Tek kelime ile muhteşem.Okudum , nefesim kesildi adeta sustum..Üstad'a saygıyla.