Her düş biraz sen
Her gün benden eksilen
Sözcükler darboğazda ilhamın eskitemediği
Şarkılara duyduğum özlem
Her gün ben her gece sen
Evhamlı bir ömrü nidalarla b/ölen

Göğün k/ayıp kompartımanlarına
Sığınılası bir liman
Ardıç kuşlarının kırık kanatları
Belki de bir kafese hapsolmuş çürük düşlerin mimarı
Azımsandığım kadar gözümde büyüttüğüm
Kim varsa
Asılı kaldığım ömrün gerisi
Sorulur elbet kaderden ve kaderin dilinden
Anlayan varsa beri gelsin
Kederle eşleşen şu son beş senenin hükmünü birileri versin
Ya da vermesin
Verip veriştiren her cinnet
Kaybettiğim annemin ayaklarının altındaki silik cennet

Mahmuzlarında ölümün aşk ve asalet
İle övündüğüm
Ömrün
Rugan atlası
Ruhumu köşeye sıkıştıranların son dansı
Şiirlerle verdiğim rövanşı
Asılı kaldığım o pervazı
Bir tek benden sorsunlar
Hele ki aralıksız ettiğim her duayı
Peygamber sabrıyla diktiğim şu yamalı ömrümün yırtık yorganı
Benden sorsunlar sabaha çıkar mı çıkmaz mı bu rüyaların romansı

Ölümle eşleşen değil belki de
Ömrü kısaltan bekleyişlerin ertesi
Kâh artı kâh eksi
Nüvelerin reçetesi
Yazılası ya da düşünülesi
Aşkın reçinesi
Edimlerde değil hayallerde saklı
Mutluluğun var mıdır sahiden de bir ederi?

Yazmanın haricinde kaldı ise geride bir gayem
Aşkla andığım o son ismin alfabesi
Elbet içimde en derinde saklı
Bilinmezin ve sefil aşkların mefkûresi…