bu şehir kör
ölgün bu şehrin ruhu
tanrım, hüznüm üşüyor...


bomboş ellerimde
hiper bir sancı
sırnaşık bir telaş
sesimin çelişkisiyle
çelik çömlek oynuyor


ne işe yarar çatmak
kasvetli kaşlarımı
hükmü yoksa alfabemin
illegal dalavereler
ürkek damlıyorsa
dünya gündemine...


tam yirmi beşinci kez
hissediyorum
bu yaz da güneş ısıtmayacak
bu yaz da şemsiyem çantada taşınacak
hücresinde sandaletlerim
üryan ayaklarıma hasret kalacak


vazgeçtim bunun için
bana iyi gelen her şeyden
özenle eğerdiğim ilizyonlardan
ütopyalardan
aşka umutla bakmaktan...

- bilge sabrımın telleri
kopsa bile bir bir...


şimdi
isyan ederken hücrelerim
hafızamın milli servetini
arap saçına musallat
bunaklar sofrasına
tat versin diye
fıçılarla sunmak...

bu hürmet niye?


ah, yiten bu günlere
çok yazık olacak
çok yazık...






H.K
Jun 2026 Sthlm