Hasretinle

Özleminle uyandım bu sabaha,
Garip bir hüzün çöktü yalnız odama.
Yanar mı insanın yüreği özleyince?
Buram buram hasretin koktu duvarlarıma.

Kalemim bile yazmak istemedi bugün,
Gözyaşlarım süzülürken yanaklarımdan.
Mısralarım ağladı sessizce,
Sana olan özlemimden.

Kalbim sızladı hayalini görünce,
Kokun dolmuştu sanki ciğerlerime.
Bir an yanımdaymışsın gibi hissettim,
Sonra yine düştüm sensiz gecelerime.

Kalbim ağladı, ben ağladım hasretinle,
Gökyüzü bile feryat etti benimle.
Bulutlar kederimi taşıdı uzaklara,
Yağmur olup döküldü özlemime.

Yine yaktım sigaramı,
Dumanında üfledim zamanı.
Belki sana ulaşır diye iç çekişlerim,
Rüzgâra bıraktım bütün dualarımı.

Saatler geçmiyor sensizliğin içinde,
Her dakika bir ömür gibi geliyor.
Adını andığım her an yüreğim ürperiyor,
İçimdeki özlem sessizce büyüyor.

Geç bulduk belki birbirimizi bu hayatta,
Kaybolmuş yılların içinden geçerek.
Şimdi sensiz geçen her güne üzülüyorum,
Bir ömrü beklemek istemiyorum özleyerek.

Çünkü paylaşacak ne çok anımız var daha,
Birlikte gülecek, birlikte ağlayacağız.
Zaman bizden çaldıklarını geri vermez biliyorum,
Bu yüzden her anı yan yana yaşayacağız.

Ne kadar saklasam da içimdeki yangını,
Her gece adını fısıldıyor kalbim.
Gel de son bulsun bu ayrılık türküsü,
Yokluğunda eksiliyor ömrüm, sevgilim.

Gelmiyor sensiz geçen günlerin tesellisi,
Hasret büyüdükçe ağırlaşıyor gecelerim.
Bir ömür beklerim desem az gelir sana,
Çünkü hasretin değil,
Sensin içimde büyüyen özlemim.

Gel artık sevgilim, daha fazla gecikme,
Ömrün en güzel yerinde buldum seni.
Kalan zamanımızı hasrete değil aşka verelim,
Geçen yılların acısını birlikte silelim.

Ben sensiz geçen yıllara kırgınım biraz,
Pranga vuramadım sana koşan özlemime.
Ömrümün kalanını hasretle tüketmek değil,
Ben seninle yaşlanmak istiyorum sevgilim.