Adres

Bir tebessümün düştü ömrüme,
Eski bir hatıra gibi usulca.
Yorgun kalbime sığınak oldun,
Sevginle yıkandı yüreğim baştan sona.

Sanki yarım kalmış bir masalın
Kaybolan prensesiydim ben.
Yolumu ararken yıllar boyu,
Sen çıktın karşıma ansızın.

Adını bilmeden beklediğim,
Bir duanın içindeki mucize gibi.
Umut oldun sol yanıma,
Sessiz gecelerde çalan bir radyo gibi.
Unuttuğum şarkıları getirdin bana,
Ben yeniden doğmayı öğrendim.

Telaşla geçti yıllar önümden,
Hesaplar yaptım ömür denen yolda.
Oysa hayat, avuçta tutulmayan
Kısa bir misafirlikmiş aslında.

Bir gün kimsesiz bir çocuğun ağlamasında,
Bir gün yıkılmış bir evin sessizliğinde,
İnsan olmanın yükünü gördüm.
Dünya, sandığımız kadar büyük değilmiş.
Bir kuşun kanadında saklıydı bazen hüzün,
Bazen gökyüzüne asılmış ince bir hilalde.

Her şey anlatıyordu aslında;
Sevmeyi, beklemeyi ve sabretmeyi.
Bu yurt biraz gariplerin yurduydu sanki,
Yetim kalmış düşlerin, yarım kalmış hikâyelerin.

Her sokakta kanayan bir yürek,
Her pencerede sessiz bir dua vardı.
Ve bütün bunların içinde,
İlham olup düştün kalemime.

Dağılmış cümlelerime anlam,
Yorgun gönlüme bahar oldun.
Sorarlarsa sevginin adresini,
Bir kalbin
Başka bir kalpte
Bulduğu huzuru gösteririm.
Sorarlarsa mucize nedir diye,
Adını fısıldarım usulca.

Çünkü sen,
Hatıraları güzelleştiren tebessüm,
Yüreğime sığınak olan sevda,
Sol yanımda büyüyen
Umut ışığım oldun sevgilim.