Sadece gittim...

Ne büyük bir cümle gibi duruyor şimdi kulağımda.

Oysa giderken öyle uzun konuşmalar yapmadım ben.

Masalara yumruğumu vurmadım.

Arkamdan dönüp bakın diye bağırmadım.

Kimseye kendimi anlatmaya çalışmadım.

Sadece gittim.

İnsan bazen kalmak için değil, daha fazla kırılmamak için gider.

Ben de öyle gittim işte.

Bir kapıyı kapatır gibi değil...

Yıllardır sırtımda taşıdığım bir yükü yere bırakır gibi.

Ama ne garip...

Yükü bıraktım sanıyordum.

Meğer yük omzumda değil, kalbimdeymiş.

Gittikten sonra anladım.

Yol uzadıkça hafifleyeceğimi düşündüm.

Her adımda biraz daha özgür olacağımı...

Olmadı.

Mesafeler büyüdü.

Acı da büyüdü.

Bir şehri terk etmek kolaymış.

Bir insanı terk etmek de belki.

Asıl zor olan, o insanın sende bıraktığı izleri terk etmekmiş.

Geceleri anladım bunu.

Saatler ilerledikçe değil...

Sessizlik derinleştikçe.

Bir sandalye boş kaldığında.

Bir şarkı yarım kaldığında.

Bir cümlenin sonunda adını söylememek için kendimi durdurduğumda.

Anladım.

Sadece gitmekle bitmiyormuş bazı hikâyeler.

İnsan bazen bedenini uzaklaştırıyor ama ruhu aynı yerde oturmaya devam ediyor.

Ben de uzun süre öyle yaşadım.

Yürüdüm...

Güldüm...

İnsanların arasına karıştım...

Ama içimde bir yer hep aynı masada kaldı.

Aynı bekleyişte.

Aynı suskunlukta.

Kimse görmedi.

Zaten insanın en derin yaraları görünmez olur.

Kanamaz.

İz bırakmaz.

Dokunamazsın.

Ama her gün biraz daha sızlar.

Bana hep zaman geçer dediler.

Geçiyor gerçekten.

Takvimler değişiyor.

Mevsimler değişiyor.

Şehirler değişiyor.

İnsanlar değişiyor.

Fakat bazı acılar geçmiyor.

Sadece insan onların etrafında yaşamayı öğreniyor.

İşte ben de öyle yaptım.

Acımı iyileştiremedim.

Onunla yaşamayı öğrendim.

Bugün arkama dönüp geriye baktığımda

Ben kaybetmedim , vazgeçmedim,Yarım bırakmadım.

Sadece elimden geleni yaptım.

Sonra mı ne oldu?

Sevdim.

Bekledim.

Sustum.

Yoruldum ve gittim.

İnsan sevmediği yerden giderken hafifler.

Sevdiği yerden giderken eksilir.

Ben hafiflemedim.

Ben eksildim.

Sadece gittim.

Ve acıdı.