hani
bazen aşık olur ya insan
olsa da,
takvimler, zemherisine akrep, yelkovan
durur,
bir aynanın kırılganlığında durur zaman
ve giyinmesini beceremeyen kış olur an


hani
bazen aşık olur ya insan
olsa da,
öncesi, öznesi dilsiz bir mezar taşı
yoktur bu sevdanın mühr-ünden kaçışı
bir sebep arar,
arar bir sebep konuşamasa da yazacağı


ve harfler,
ve cümleler,
ve ertelenmiş mevsimler
mürekkeplenir her damlada kuytusunda,
şiirlenir bir tene, ve aşk, o tende, bedende
en kızıl yanından, küfeler dolusu boğmak,
boğulmak ister sevgisini, sevdiceğine katarak


hani
bazen, bazen hani aşık olur ya insan

bütün
harfler ilk harf olur sevdiceğin adı, baharında

bütün
yudumlar kadehlenir bir, bir aşkın soyluluğunda

bütün
denizler kanar, tutuşur mavinin en kızıl soyunda

bütün
limanlar, yelkenler foralanır aşkın dümen suyunda

ve
omzundan soyunur geceler, düşler çıplaklığında

ve
soyunur şiirler tel, tel bir gitarın flamenkosunda

yer,
gök dudağından, kucağından boyanır kırmızıya

belli ki,
derin kesmiştir bu kez kalem, aşk olmuş, aşık olmuş

bazen
aşık olur ya insan, hani bazen aşık ölür ama aşk ölmez


ve sen mühr-ü sevdam.. sen kadın... bil ki,
bu mevsimde, her mevsim gibi en güzel kokan çiçektir adın..




haziranikibinyirmialtı