Sahilde
çekirdek çitliyoruz ufka bakıp çiğdemle
Çiğdem çekip çevirir gibi adeta içinden gecenleri
ve her çekirdeğinin çiti paragraf başı açılan düşünce kipi gibi..

İçimizden konusuyoruz bugün
Sanki, "yok yok" o da değil der gibi.m
poşete dolduruyoruz aklımızdan geçenleri..

Bir kaç kelime yazıp vazgeçercesine
buruşturup kağıdı poşete atar gibi
Bazende, düzene karşı başkaldıran spartaküs gibi
çekirdeğin biri, çekirge gibi zıplıyor kıyısına şeridin...
..

Bazen yan yana olup konuşmamak
Susumlu konusmanın diğer şekli aslında bu iyi geliyor insana..
Bi ara oturdugu yerde, kilometrelerce uzaklasiyor çigdem
gitsem diyorum farkina varır mı

Ama.biliyorum ki, burda olusumun güzel hissi üzerinde çiğdem çiçeğinin..
E tabi benim de...
..
Yok böyle sahicilik ama, neyse oyuz.
Bir ara konusasim geldi ama
Bu kez değme kıza dedi icimdeki ses...
Ki.. iyide oldu..
Iyi ki degmemisim keyfimize..

Saatleri de bugün kendi haline bıraktık
Karamelli bir renge de burundü hava ...

E aksam üstü indik tabi buraya
Hemen döndü rengi taba’ya...

Spontane hayat daha sahici be..
Susuş mesaisi bitene dogru

Düsünüyorum da dedi, Çigdem o sessizlikte..
Düsünüyorum da.

Bazı şeyler anlaşılmak istemiyor
yanına oturman yetiyor.

Gitgide..
Geceye dönuyordu hava Ay bulutların arasındaydi
Şehrin ışıkları, gece denizinde ikinci bir şehir kurdu..
Biz de o iki şehir arasında.bir müddet sessiz kalmaya devam ettik.yine
Manzara karsisinda çok guzel susuluyor

Çünkü bazen insan,
anladığını konuşarak değill.
susacak yer bulunca fark ediyor..

Ne çok sustuk ama bu aksam dedim
Içimiz muhabbet doldu...

Bize.davetiye cikaran sükunet ile
Huzur dolduk.

Dostluk kelimelere ihtiyaç duymaz. Bazi zamanlar..

Uyku, bebek adımlarıyla usul usul yaklaşıyordu
göz kapaklarının ardındaki
Rem ’in kapısına varınca dönüp baktım ardıma

Şehrin ışıkları
gece denizinde dizilmiş dev bir abaküs gibi
milyon ışıkla hesabını tutarken karanlığın

Usulca Ay sızıyordu geceme..

..