Harika bir şiir kaleme almışsınız Ahmet hocam tebrik ediyorum..
Mafevkinden gelen bir nida ile yeryüzüne indirilen insanoğlu,
o günden beri hep bir gurbet ve hasret türküsü tutturmuştur.
Bu şerh ettiğimiz mısralar, aklın dehlizlerinde kaybolan,
gölgelerin oyununa aldanan ve seher vakitlerinde kalbinin sızısıyla uyanık kalan dertli bir ademin feryadıdır adeta....
Gecenin siyah tülünü bir kefen gibi ruhuna sararken,
uykunun o tatlı şerbetinden mahrum kalarak,
kalbini bir kurban gibi aşkın ve onsuzluğun mihrabına sunmaktasınız sanki..
İnsan olmanın arızası, unların fırtınada savrulması ve sayılan koyunların şeytana kaptırılmasıyla başlamakta.

Yeryüzündeki uykusuzluktan, dünya zindanında yönünü arayan kalbin o bitmek bilmeyen çilesine yazılmış bir iç çekiş gibidir.
Vuslata ermeyen her hece kırık, şahını bulamayan her gönül gariptir. Selâm olsun o uykusuz gecelerde kalemiyle acıyı bal eyleyenlere...
tebrik ediyorum..
saygılar...

Karardı tüm ışıklar, söndü kandil ve fener,
İçimdeki bu yangın söyleyin ne gün söner?
Felek tersine dönmüş, hep bana doğru döner,
Şu fani dünyada gün süremedim ben Adem.