Annem Ben Geldim...

Bugün, yıllardır çalmadığım o kapının eşiğindeyim...
Sana sitem etmeye değil;
sadece yaramı gör diye geldim.
Annem... Ben geldim.
Acıyla yoğrulmuş bedenimin kollarına ihtiyacı var.
Hadi sarıl bana annem, sarıl da dinsin kanayan yaralarım,
Sarda kapansın kabuk tutmayan sol yanım.

Yüreğimde biriktirdiğim özlemim sona ersin,
Bitsin bu ömürlük annesizliğim...
Gözümden bir damla daha yaş akmasın artık,
Şu öksüz kızın çok yoruldu annem.
"Geçer" diye sabrettiğim ne varsa,
Altında kaldım;
Sustum sustum da tükenmedim mi?
Ördüğüm duvarlarım üzerime yıkıldı,
Yokluğunda ayakta kalmayı beceremedim Annem.

Karanlıkla savaşmayı beceremedim,
yenildim yenildim annem...
Ne çocuk olabildim seninle,
Ne de büyüyebildim senden uzakta.
Şimdi darmadağın saçlarımın,ellerine
Ağır gelen başımın, omzuna ihtiyacı var annem.
Ben yıkıldım, inan hiç bir yere sığamıyorum,
Bu kimsesizlik, bu çaresizlik canımı çok yakıyor.

Şimdi göğsümde koca bir taş,taşımaktan yorulduğum.
Yokluğuna mı yanayım,
Yoksa beni böyle bir başıma, uçuruma atışına mı?
Bak, yüzümdeki çizgilerde senin izin var,
Ağaran saçlarımın her bir teli sızlıyor annem...
Her teli, senin yokluğunu haykırıyor.
Ne olur aç kapıyı annem...
Bana yaşatmadığın çocukluğumu
Yaşamaya geldim...
Bir kez daha kızın olmaya geldim..."

Silezya