6
Yorum
14
Beğeni
5,0
Puan
60
Okunma
Sessizliğe gömüldü içimdeki şarkılar,
Ne bir melodi kaldı, ne bir çınlayan tel.
Rüzgâr bile unuttu adını söylemeyi,
Yapraklar sustu, dudaklar mühürlendi.
Kalemim kırıldı o gün, kâğıtlarım küskün,
Sözcükler kaçtı birer birer, gizlendi.
İlhamım kanatlarını topladı, uzaklaştı,
Seninle giden ışık, karanlığa gömüldü.
Hatıralar soluyor her geçen gün biraz,
Bir zamanlar çağlayan nehir, şimdi çorak.
Sabahlar doğmaz oldu, renkler çekildi,
Dünya sessiz bir boşluk, ben ise suskun.
Artık ne yazabiliyorum, ne de susabiliyorum,
Sadece adın dolaşıyor içimde yaralı.
Bir yarım türkü gibi kırık ve eksik,
O şarkının gölgesinde susuyorum hâlâ.
5.0
100% (11)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz