0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
83
Okunma
düşerken karanlığına aşkın
huysuz bir at kişnemesi gibi ürperdi ruhum
yalnızlığın sesini bir nilüfer gibi çizdim duvarlara
ıssız köy yolu tedirginliği vardı üzerimde
cevşenime birde fotoğrafını iliştirdim
çünkü gamzelerinden yankılanıyordu kadim bir masal
bir kuş zeytin ağacına tünediğinde
sana kimsenin bilemeyeceği türküler söyledim
gözlerinle giderdim dudağımdaki kuruluğu
boğaza takılan yumru gibi kaldın havsalamda
sesimle çağladın tüm maceralarda
fon yağıyor ayalarıma seni düşününce
kalbime konmuş oluyor kuşlar
mavi bir ürperti
solgun bir funda
ve beklenen bûşra
belki biraz sonra
belki mahşer-i kübra’da
narım
incirim
kalû bela’m
uğul uğul akıyorsun damarlarımda
Ahrazi
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.