sevgilim
tenin, ıslak bir yaprağın
içinden sızan sabah ışığı gibi
aydınlatıyor göğ(s)ümü


gölgemi tamir et narin parmaklarınla
ki!
karışsın gölgene vadilere indikçe
genzini yakan o yosun kokusuyla
rüzgârın dalları çatırdattığı yerde,
nefesin çiçek açsın göğsümde
dudaklarınla ısınsın kızıl saçlı sabahlar
saf bir yeşilin içinde,


rüyalarına
açılan o eflatun yarıkta
hiçe yazıyorum ömrümü

nemli toprak kokusu saçların
dökülünce yaban düşlerime
bir ceylanın ovaya inişi oluyor tedirginliğin

~güneş görmüş
bir elmanın tadı var dişlerinde~


sevgilim
göğsümdeki oyuğa kalp diyen
çocuklara aldandığım doğrudur
taş duvarlar içinde uzaklara bakıyorum
gökyüzü kızıl bir ejderin soluğu gibi
bana mayıs sabahlarını anımsatıyor

hercai güller
ahraz kuşlarla hemhâl olduğunda
kadran yalnızlığı vuruyor
ipek’ten bir kısrak koşuyor uykularımda
gel de
mavinin kaosuna tanık olsun gözlerin

ve serçelerin şarkısını
istilâcı gecenin şerrinden çıkaralım
yakana ilişsin güller içinde
kızıl gülleri cennetin