Menzille aramda pusuya yatan
Yüzüme gülmeyen, yol beni yakar
Aşkın dergâhında erlere çatan
Kapıyı çalmayan kul beni yakar

Damlada ummanı gören adımla
Mutluluğu göze ören adımla
Saatler geçerken tören adımla
Bir türlü gelmeyen yıl beni yakar

Neler çektiğimi bilse razıyım
Yüzüme bir kere gülse razıyım
Kirpiklerin süsü olsa razıyım
Gözden eksilmeyen sel beni yakar

Libasın altında züppeler durur
Kamilin tahtında kahpeler durur
Zaman ömrümüzü hırpalar durur
Ele el olmayan, el beni yakar

Varlığına karşı çıktığım budur
En çok da canımı sıktığım budur
Bu yüzden elinden çektiğim budur
Aslını bilmeyen, kül beni yakar

Pencereden bakıp geçerken handa
Yanlışı, doğruyu seçerken handa
Çile ekip çile biçerken handa
Gönlümü almayan, dil beni yakar

Aklımdan geçenler aramayınca
Delibal sırrına varamayınca
Düşlerin hakkını veremeyince
İndimde solmayan gül beni yakar

DELİBAL – Celil ÇINKIR