Tıklayıp dururken kalp, gözlerim yorulmasın
Ölümden ağır gelen, şerden Allah korusun
Vefasız konuklara sofralar yorar beni
Deli mavi hislere algınlığım yok benim
Sınırsız sürgünlere düşkünlüğüm çok benim

İstikamet, destursuz tersine çevrilmesin
Uçurumu sezmeyen körden Allah korusun
Soluduğum nefeste tafralar yorar beni
Çöllere liman yapmak çılgınlığım yok benim
Şeytanı taşlamada yetkinliğim çok benim

Onurla var olanlar hurdaya çevrilmesin
Boz bulanık sellerden, nardan Allah korusun
Gamlara yoldaş eden mısralar yorar beni
Ceylanca yaşayana hırçınlığım yok benim
Kasılmış olmayana saygınlığım çok benim

Sevi’ye barınağım hasretle kavrulmasın
Cümlelerin sustuğu yerden Allah korusun
Bir ömür beklediğim sıralar yorar beni
Yazıyorum ben beni, bıçkınlığım yok benim
Sonbahar demlerine sakinliğim çok benim

Özünden cayanlara el kiri savrulmasın
Korktuğumuz illetten, urdan Allah korusun
Sınavın hesapları, yaralar yorar beni
Attığım adımlarda dalgınlığım yok benim
Her nefes kelamında derinliğim çok benim

Baykuşlardan el alan, tahtına kurulmasın
Yolu izin olmayan yârdan Allah korusun
Ellere götürmeyen naralar yorar beni
Kelepir zemheriye dargınlığım yok benim
Daha iyi bilmeye yatkınlığım çok benim

Zamana mana katan, kefene sarılmasın
Benliğe şekil veren, vardan Allah korusun
Canana can vermeyen tasalar yorar beni
Feleğin işlerinde miskinliğim yok benim
Yasalarla yasağa kızgınlığı çok benim

Küllenmeyen yangından, gam harcı karılmasın
Son nefesime kadar, çordan Allah korusun
Murada giden yolda, nisalar yorar beni
Delibal ne yapsalar, taşkınlığım yok benim
Uyanıkken düş görsem, şaşkınlığım çok benim

DELİBAL – Celil ÇINKIR