La havle’ye sığındım, düşe diş bileyerek
Vuslat için havayı kokluyorum muhterem
Gözlerimin hakkını, aklıma dolayarak
Suların gölgesinde bekliyorum muhterem

Yıldızlar nöbetini bırakırken güneşe
Boşuna başlıyorum yeni günle güreşe
Feleğin aynasında gamla kardeş kardeşe
Hasreti kirpiklere yüklüyorum muhterem

Can denen kum saati, son kumları dökerken
Sevdanın tortuları, can evime çökerken
Karanlığa her sabah, sahte şafak sökerken
Umudu gözlerime, ekliyorum muhterem

Benden öte benliğin tanırım ciğerini
Ruhumu tatminimde ölçemem değerini
Sıra dışı sevdamın, ömrümdeki yerini
Aldığım her nefeste yokluyorum muhterem

Aklım karşı çıksa da desteğimin düşüme
Mal olsa da sonucu otuz iki dişime
Sebebini bilmeden gelmeyince işime
Gerçekleri gönlümden saklıyorum muhterem

Gönlümün hatırına bir ömrü ettim helak
Boşuna yaşattığım sevda cana asalak
Var mıdır Delibal’dan dünyada daha salak
Aklımı teneşirde paklıyorum muhterem

Celil ÇINKIR - DELİBAL