Bu dizeler, vedanın kaçınılmazlığı ile sonsuz bir sadakat arasındaki o ince, hassas çizgiyi o kadar içten aktarıyor ki... İnsanın içine işleyen, melankolik ama bir o kadar da sığınılacak bir liman gibi güven veren bir dokusu var.

​Özellikle şu mısralar hissi çok derinleştirmiş:
​"Sakın öbür dünyaya etme seyahat...
Uzaktır, yetişemem; ayırılma yamacımdan..."
​Çaresizliğin içindeki o bencil olmayan, sadece koruma arzusuyla yanan sevgi çok net hissediliyor.

Son kıtadaki teslimiyet ve geride kalan/giden fark etmeksizin bağın kopmayacağına dair verilen söz ise şiiri çok güçlü bir noktada bağlıyor. Kaleminize, yüreğinize sağlık.

​Çünkü hayat plansızdır; gidersen kalır hatıra..." 🖤
​Karanlık çökerse beklemediğin anda,
Uzakta olsam da olacağım yanında.
Ay küsüp ayrılsa karanlık geceden,
Sımsıkı tutacağım ellerinden...
​"Olur da çok acıtırsa, yorulsan insanlardan,
Yaşanmayacak gibi olursa hayat,
Sakın öbür dünyaya etme seyahat...
Uzaktır, yetişemem; ayırılma yamacımdan..."
​✨ Hayatın tüm plansızlığına ve mesafelere rağmen, hep aynı yamaçta kalabilenlere...

Şiirinizin kelimelerine sağlık!

Aranızda çok karanlık ve uzun bir gece geçiren varsa, umarım asla pes etmezsiniz, sonuna kadar dayanıp sağlıklı bir şekilde sabahı karşılarsınız.