Adınla Ayakta

Yıldızlar iner geceleyin dağ başına,
Sessizce bakarlar benim yasıma.
Ben söylerim derdimi rüzgara, taşa,
Belki eser de götürür yar başına.

Çiğ düşer yaprağa, titrer her dal,
Gönlüm titrer adın düşünce akla.
Kışın soğu değil bu, ayrı düşmekmiş,
İçimi donduran, canımı yakan oymuş.

Bahçe gül açar, dağ açar çiçek,
Benim gönlümde açar bir tek dilek.
Bir gün dönersin, dersin “geldim” diye,
O gün bayram olur, biter bu keder.

Yol gözlerim uykuyu bilmez oldu,
Her akşam sana çıkar bu yollar.
Uzakta olsan da kalbim biliyor,
Bir gün döner o yitik rüyalar.

Söz veririm sana, solmaz bu sevda,
Ne zaman dönsen bulursun beni.
Aynı yerdeyim, adınla ayakta,
Beklemek olduysa payıma, razıyım seni.

Gelsen de gelmesen de razıyım artık,
Bu sevda benim en asil yüküm.
Bir ömür adınla anılsın ismim,
Varsın dönmesen de senindir gönlüm.

Yaṣar yön Almanya