Giden sevdaların ardında kalır kalbin,
Parça parça gözlerinden düşen acı avuçlarında yanar.
Zaman durur kırılmış bir saatin dişlerinde,
Senden geriye kalan ne varsa ağır ağır küle döner.

Bir gölge yürür içimin ıssız caddelerinde,
Adını sayıklar dilim, sesim yine içimde söner.
Yarım kalmış bir şarkıdır artık bu ömür,
Hangi teline dokunsan hicran fısıldar.
Göğsümde sıkışıp kalan o demir mühür,
Her gece koynumda sessizce sızlar.

Sen gittin ya… şehir sustu, sokaklar dilsiz,
Bu yorgun ruha bir enkaz kaldı senden hatıra.
Aşk dediğin zalimmiş meğer, ne acımasız,
İnsan en çok en sevdiği anda yanarmış.
Ne rüzgâr söndürür avcumdaki harı,
Ne yollar biter sana varmadıkça.

Mevsim hep kış artık, unuttum baharı,
Bu gözyaşı dinmez yüreğim sana akmadıkça.
Şimdi bir harabeyim, yıkık, tenha ve suskun,
Her köşe başında senin gidişin dolaşır.
Bir daha sevebilmek mi? Tövbe bir daha…
Geriye yalnız külleri kaldı yeminlerin.