Bülbülün Gülü.(Gel dertleşelim seninle)

Bülbül arar durur hep gülün gamını,
Aşka düşen düşünmez verir hayatını,
Sevda yolunda kaybolup sır olanı,
Toprağa gidipte cayıp dönenler hani.

Yareli gönlüm düştü yâre,
Her gece adın döndü duâya.
Pervâne misali yandım nârına,
Bir bakışınla düştüm yâr insafına.

Güzel gözün yıktı virâne garibi,
Bir tebessümle alırsın aklımı,
Bülbül olup figân saldım güle,
Gül susar,bağ kurur hazân yeline.

Sabır ile yollarını gözledim,
Hasretinin sessizliğinde eridim.
Aşk ocagına düşen kurtulamaz,
Gül solar; devrân döner, aşk bitmez.
==================================================================================
Gel gönül senle dertleşelim,
Bu gece aşk ile söyleşelim,
Bir ince hicranla titreşelim,
Sen beni dinlemezsen neyleyim?

Aşkınla kavruldum, kül oldum,
Bir tek sözüne kul oldum ,
Bir gülüşünle del oldum ,
Gel de bu gönlü şâd eyle


Pervâne oldum aşk yolunda
Düştüm gecelerin koynuna
ismini yazdım ömür boyunca,
Sildim cihandan gayrı her şeyi.
≠≠================================================================================

Dilim esîr oldu senin gam-hâne-i hicrânına,
Ne akıl ne cân dayanmaz derdinin fermânına

Bir bakışta bin kıvılcım düşürürsün gönlüme,
Kalbim durulmaz böyle bir çeşm-i sûzânına

Rûyunu gördükçe mest oldum şarâb-ı aşk ile,
Aklım gitti fikrim hep fedâ zülf-i perîşânına

Kûyunda mihnet ile gezdim garîb mecnùn gibi,
Taş kesildi merhamet sen dil-i nâlânına

Sînesinde gizledi her bir âhını bu bî-nevâ,
Kim şifâ bulmuş ki aşk ehlinin hicrânına

Yasinî-veş yandıkça çoğalır bu hasretim,
Ömrüm adandı senin bir lâhza ihsânına