​Gözün deryâ-yı firkat sînen ey şehnâz-ı devrânım
Nasîbin gurbet olmuş ağlar elbet mülk-i Îrân’ım
​Ne tâcın parıltısı derman olur bu kalb-i mecrûha
Saraylar bir karanlık zindan olmuş sanki bu rûha

İnsanın gönlü mutmain olmadıktan sonra, sarayın ihtişamı neye yarar...
Yüreğinize, kaleminize sağlık.
Saygılarımla...

"Melâmet hırkası giymiş oturken azm ü tahtinda"

Taht üzerinde otururken bile aslında tüm dünyevi ihtişamı reddeden, acısıyla baş başa kalıp dervişane bir hırkaya bürünen bir ruh hali... Güç ve acı ancak bu kadar tezat ve bu kadar vurucu anlatılabilirdi.
"Kafes altın amma içindeki can mülke küsmüştür"
Şiirin ana fikrini ve serinin başlığını özetleyen bu dize, parıltının, şanın ve şöhretin insanın içindeki o kuşatılmışlığı, o yalnızlığı örtmeye yetmediğinin en yalın ilanıdır. Dünyanın şahı bile olsanız, kaderin yazdığı hasret ve gurbet karşısında çaresiz kalışın hikayesi bu.
Tarihsel ve Coğrafi Dokunuşlar
Mısır, Nil, İran, Pehlevi tahtı, İskender ve Dara gibi isimlerin metne yedirilmesi, şiiri sadece lirik bir hüzün metni olmaktan çıkarıp epik ve tarihi bir derinliğe kavuşturmuş. Şatafatla şarka gelin giden ama kalbindeki sarsıntı hiçbir tahtın yıkılışıyla kıyaslanamayacak kadar büyük olan o mahzun kadının çilesi, coğrafyaları aşan bir dille anlatılmış.
Tülay Aslan, sarayların o parıltılı kapılarını aralayıp arkasındaki o insani yıkımı, o dilsiz sızıyı adeta bir tarih tarihçisi hassasiyetiyle ama bir şair kalbiyle ilmek ilmek dokumuş. "Altın Kafesteki Kraliçeler" serisinin bu halkası, hafızalarda yer edecek, hüzünlü ve çok asil bir nişane.
Şairin yüreğine, o derin tarihi duyuşuna ve kalemine sağlık.

Dünyaya sığmayan derdi yuklenipde acze düşmeyenlere ne mutlu

Fani dünyada imtihanı kaderin elinde olanların sabrıdır onları vuslata yaklaştıran vede bu aleme sultan kılan

Şiir bir sultanin hikayesinde okuyucuya pay ayırmış illaki tefekkür babında

Güzel anlamlı ve düşündürücü bir eser zuhur etmiş kaleminizden kutlarım tebrikler

yudumyunus