Ruhuma Nefes Olan Adam

Senin akan her gözyaşına bir dua bıraktım ben…
Biliyorum, o yaşlar kederden değil,
Kalbinin nihayet huzuru bulmasından akıyor.
Çünkü aynı duyguların içinde ben de eriyorum

Aynı şükürde birleşiyor ellerim her gece. Rabbim’e her defasında seni anlatıyorum;
“İyi ki…” diye başlayan dualarla…
Sen hayatıma rastgele karışmış biri değilsin,
Sanki yıllardır eksik kalan
Bir duanın kabul olmuş hâlisin.

Kalbimin en yorgun yerinde açan sabır çiçeği gibi,
Sessizce geldin ve içimde kırılmış ne varsa incitmeden topladın.

Bazı insanlar sevilir…
Bazılarıysa insanın kaderine yazılır.
Ben sana baktığımda,
Rabbim’in bana geç kalmış bir merhametini görüyorum.
Bu yüzden adını her iç çekişimde şükürle söylüyorum.

Ama insanın içinde iz bırakan bazı kırılışlar da oluyor…
Bir kadının kalbi kırılırsa zamanla iyileşir belki,
Ama onuru kırıldıysa orada sessiz bir enkaz büyür.
Çünkü kadın sevdiği adama
Sadece sevgisini vermez; güvenini, masumiyetini,
Kendine sakladığı en narin yerlerini de bırakır.

Ve bazı insanlar,
Bir kadının gözyaşını değil de
Gururunun nasıl paramparça olduğunu
Çok geç fark eder.

Oysa bir kadını asıl yıkan şey,
Sevilmemek değil;
Kendini değersiz hissettirilmesidir.
Çünkü kadın bazen kalbi kırıldığı için değil,
Onuru incindiği için sessizleşir.

Belki de bu yüzden şimdi
Sevgiyi daha derin taşıyorum içimde…
Çünkü gerçek sevginin neyi incitmemesi gerektiğini öğrendim.
Bir kalbi sevmek kadar,
Onu korumanın da emek istediğini biliyorum

Ve senin yanında, ilk kez içim
Korkmadan huzura yaslanıyor.

Ve bil ki…
Bu kalp seni öyle gelip geçen bir hevesle değil,
Ömrünün sonuna kadar
Yanında yürümek isteyen bir sadakatle seviyor.

Ben seni;
Her sabah şükrederek,
Her gece Allah’a emanet ederek,
Ruhuma nefes olan adam diye seviyorum…