Renkler

Özgündür


Tıpkı şair gibi


Özgürdür de yürek hele ki severken


Hasret ise ç/ağlayan bir vaveyla


Sadakat ve aşkın da gizemi



İçten selam saygılarımla kıymetli hocam

Kaleminiz her daim o kutsal ateşin (nar) mısralarını yazmaya devam etsin.
Aşkın hem yakıcı narını hem de sönmeyen nurunu bizlere hissettirdiniz.
Gönülden kutluyor, hayırlı cumalar diliyorum

Her zaman olduğu gibi güzel bir şiir değerli kalemden
Biz de okuduk ve kutladık yürekten, yalansız ve riyasız
Gönlün abat olsun, tüm şiirlerin benzersiz ve mükemmel olsun
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla ve hoşça kal

Şiir, aşkın en güçlü görselliğiyle açılıyor: Gözlerin kalbe ve akla bir "mühür" gibi kazınması. Bu mühür öyle bir güçtür ki, nereye bakılırsa bakılsın sadece o sureti gösterir. İçte çağlayan ama dışarıya taşamayan o nehir gibi dingin akış, sevgilinin yolunda her gün ölmeyi (yani her gün yeniden o aşkla dirilmeyi) göze alacak kadar büyük bir teslimiyettir.

Sevdaya adanmış
tutkun dizeler
kaleme sağlık
sevdan eksilmesin...

Anlamlı bir şiir olmuş.
Yazan ellerinize sağlık.
Nice böyle güzel şiirlerde
Buluşmak dileklerimle,
Selamlar.

Şiirin dili sade ama duygu yoğunluğu oldukça yüksek. Tekrarlanan iç yanışı ve vuslat özlemi, okuyanı şiirin içine çekiyor. Son kıtadaki teslimiyet ve mahşere uzanan sevda vurgusu da esere etkileyici bir final olmuş. Yüreğinize sağlık, gönül yangınını hissettiren çok anlamlı bir eser okudum. Kaleminiz daim olsun, nice güzel şiirlerde buluşmak dileğiyle. Selam ve saygılarımla.

Dokunaklı yazıyorsunuz
Yürek sesiniz daim olsun
Tebrikler
Selam ve sevgiler

Değerli kalem
Hayırlı sabahlar dilerim güzel bir çalışma anlamlı dizeler beğenerek okudum kutlarım emeğinizi selamlar sevgiler saygılar gönderdim kaleminiz daim olsun

Hasretin Rengi oldukça içten ve akıcı bir hasret şiiri olmuş.

En çok beğendiğim yanları:
“Gözlerin aklımda bir mühür gibi” Çok güçlü bir açılış.
“Ben senin yolunda her gün ölürüm” ve “Nar-ı aşkın ile yansın bu özüm” dizeleri duyguyu derinlemesine veriyor.
“Kırgınlık dedikleri gelip geçici, Asıl olan sevda, gerisi yalan” → Bu dörtlük şiirin en olgun ve vurucu yeri.

Genel olarak klasik Türk şiiri tadında, samimi bir acı ve bağlılık var. Tekrarlar ve imgeler (mühür, nehir, nar-ı aşk, mahşer) birbirini güzel besliyor. Özellikle son iki kıta hem teslimiyeti hem de umudu bir arada taşıyor.

Kalemine kelamına yüreğine sağlık Üstad.
☕🙏

Yüreğine sağlık. Kaleminden dökülen bu mısralar, klasik halk şiiri geleneğinin o samimi ve yanık kokusunu taşıyor.

Hasretin ve sadakatin bu kadar duru bir Türkçeyle harmanlanması, okurken insanı alıp uzaklara götürüyor.
​Özellikle şu kısımlar şiirin duygusal yükünü zirveye taşımış:
​
​Sadakat ve Ahde Vefa: "Mahşere dek sürer verdiğim sözüm" mısrasıyla, sevdanın sadece bu dünyaya sığmadığını, sonsuz bir bağlılığı simgelediğini çok güçlü hissettiriyorsun.

​Vuslat Arzusu: Karanlık gecelerin nura bürünmesi temennisi, umudun en zor anda bile diri kaldığının bir kanıtı gibi.

​Teslimiyet: "Sitem etme bana, boynum büküldü" diyerek sevda karşısındaki o mağrur ama bir o kadar da naif duruşu harika betimlemişsin.
​
​Şiirin akışı ve kafiye yapısı oldukça tutarlı. Sadece son kıtadaki son mısrada bir "anlam derinliği" vurgusu daha da güçlendirilebilir:

​"Toprakta sen, bende can olsan bile"
​Bu mısra, "sen toprak olsan da ben seninle can bulmaya devam ederim" ya da "ayrı düşsek de ruhum senden ayrılmaz" gibi çok katmanlı bir anlama kapı açıyor.

​Kırgınlıkların geçici, sevdanın baki olduğu o güzel günlerin vuslatla taçlanması dileğiyle. Bu içten paylaşımın için teşekkürler! 🥀