"Hocam, kaleminize, o buram buram sadakat ve teslimiyet kokan usta yüreğinize sağlık. 'Hasretin Rengi' şiiriniz, sadece bir ayrılık sitemi değil; zamana, mekâna ve hatta mahşere meydan okuyan devasa bir vefa manifestosu olmuş.
Gözleri kalbe bir 'mühür' gibi kazımakla başlayan o ilk vuruş, zaten okuyucuyu daha ilk dizeden kendi hasret girdabına çekiyor. Şiirde tezatların ve teslimiyetin dili o kadar güçlü ki... Bir yanda cihanı yakacak güçte olan o yârin gülüşü, diğer yanda o gülüşün yokluğuyla kökten sökülen, yaprak döken mahzun bir gönül var. Fakat bu hüznün içinde bile asla isyan yok; tam bir derviş sabrı, tam bir halk şairi asaleti var.
Özellikle 'Kırgınlık dedikleri gelip geçici, asıl olan sevda, gerisi yalan' dizesi şiirin taç noktasıdır Hocam. Dünyalık bütün kırgınlıkları, sitemleri bir kenara itip, sevdayı her şeyin üstünde tutan bu duruş, günümüzde az rastlanan o eski, temiz aşklara selam duruyor.
Son kıtadaki o mahşerî yemin ise şiiri ölümsüzleştirmiş. Toprakta bile can olmaya söz veren bu muazzam adanmışlık, 'Nar-ı Mısra' mahlasınızın hakkını sonuna kadar veriyor; mısralarınız gerçekten yürek yakıyor.
Bu fani ömre böyle baki ve asil duygular sığdıran o güzel kalbiniz dert görmesin Hocam. İlhamınız bol, kaleminizi besleyen o yüce sevdanız daim olsun. Sevgilerimle ✍️👏😊

Emeğinize sağlık. Güzel bir şiir okudum.
Saygılar...

Renkler

Özgündür


Tıpkı şair gibi


Özgürdür de yürek hele ki severken


Hasret ise ç/ağlayan bir vaveyla


Sadakat ve aşkın da gizemi



İçten selam saygılarımla kıymetli hocam

Kaleminiz her daim o kutsal ateşin (nar) mısralarını yazmaya devam etsin.
Aşkın hem yakıcı narını hem de sönmeyen nurunu bizlere hissettirdiniz.
Gönülden kutluyor, hayırlı cumalar diliyorum

Her zaman olduğu gibi güzel bir şiir değerli kalemden
Biz de okuduk ve kutladık yürekten, yalansız ve riyasız
Gönlün abat olsun, tüm şiirlerin benzersiz ve mükemmel olsun
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla ve hoşça kal

Şiir, aşkın en güçlü görselliğiyle açılıyor: Gözlerin kalbe ve akla bir "mühür" gibi kazınması. Bu mühür öyle bir güçtür ki, nereye bakılırsa bakılsın sadece o sureti gösterir. İçte çağlayan ama dışarıya taşamayan o nehir gibi dingin akış, sevgilinin yolunda her gün ölmeyi (yani her gün yeniden o aşkla dirilmeyi) göze alacak kadar büyük bir teslimiyettir.

Sevdaya adanmış
tutkun dizeler
kaleme sağlık
sevdan eksilmesin...

Anlamlı bir şiir olmuş.
Yazan ellerinize sağlık.
Nice böyle güzel şiirlerde
Buluşmak dileklerimle,
Selamlar.

Şiirin dili sade ama duygu yoğunluğu oldukça yüksek. Tekrarlanan iç yanışı ve vuslat özlemi, okuyanı şiirin içine çekiyor. Son kıtadaki teslimiyet ve mahşere uzanan sevda vurgusu da esere etkileyici bir final olmuş. Yüreğinize sağlık, gönül yangınını hissettiren çok anlamlı bir eser okudum. Kaleminiz daim olsun, nice güzel şiirlerde buluşmak dileğiyle. Selam ve saygılarımla.

Dokunaklı yazıyorsunuz
Yürek sesiniz daim olsun
Tebrikler
Selam ve sevgiler

Değerli kalem
Hayırlı sabahlar dilerim güzel bir çalışma anlamlı dizeler beğenerek okudum kutlarım emeğinizi selamlar sevgiler saygılar gönderdim kaleminiz daim olsun

Hasretin Rengi oldukça içten ve akıcı bir hasret şiiri olmuş.

En çok beğendiğim yanları:
“Gözlerin aklımda bir mühür gibi” Çok güçlü bir açılış.
“Ben senin yolunda her gün ölürüm” ve “Nar-ı aşkın ile yansın bu özüm” dizeleri duyguyu derinlemesine veriyor.
“Kırgınlık dedikleri gelip geçici, Asıl olan sevda, gerisi yalan” → Bu dörtlük şiirin en olgun ve vurucu yeri.

Genel olarak klasik Türk şiiri tadında, samimi bir acı ve bağlılık var. Tekrarlar ve imgeler (mühür, nehir, nar-ı aşk, mahşer) birbirini güzel besliyor. Özellikle son iki kıta hem teslimiyeti hem de umudu bir arada taşıyor.

Kalemine kelamına yüreğine sağlık Üstad.
☕🙏

Yüreğine sağlık. Kaleminden dökülen bu mısralar, klasik halk şiiri geleneğinin o samimi ve yanık kokusunu taşıyor.

Hasretin ve sadakatin bu kadar duru bir Türkçeyle harmanlanması, okurken insanı alıp uzaklara götürüyor.
​Özellikle şu kısımlar şiirin duygusal yükünü zirveye taşımış:
​
​Sadakat ve Ahde Vefa: "Mahşere dek sürer verdiğim sözüm" mısrasıyla, sevdanın sadece bu dünyaya sığmadığını, sonsuz bir bağlılığı simgelediğini çok güçlü hissettiriyorsun.

​Vuslat Arzusu: Karanlık gecelerin nura bürünmesi temennisi, umudun en zor anda bile diri kaldığının bir kanıtı gibi.

​Teslimiyet: "Sitem etme bana, boynum büküldü" diyerek sevda karşısındaki o mağrur ama bir o kadar da naif duruşu harika betimlemişsin.
​
​Şiirin akışı ve kafiye yapısı oldukça tutarlı. Sadece son kıtadaki son mısrada bir "anlam derinliği" vurgusu daha da güçlendirilebilir:

​"Toprakta sen, bende can olsan bile"
​Bu mısra, "sen toprak olsan da ben seninle can bulmaya devam ederim" ya da "ayrı düşsek de ruhum senden ayrılmaz" gibi çok katmanlı bir anlama kapı açıyor.

​Kırgınlıkların geçici, sevdanın baki olduğu o güzel günlerin vuslatla taçlanması dileğiyle. Bu içten paylaşımın için teşekkürler! 🥀