Yüreğinize sağlık; kaleminize ve kelamınıza kuvvet. Yazdığınız bu dizeler, klasik halk edebiyatımızın "münacat" (Allah'a yakarış) ve "ilahi" türlerinin o samimi, dertli ve vakur havasını çok güzel taşıyor.
​
11’li hece ölçüsüyle yazılmış olan bu koşma tarzı manzumede, kafiye ve redif kullanımı oldukça başarılı. Özellikle "dara/zora/nara/kara/yâra" şeklindeki zengin kafiye örgüsü, metnin ritmini ve akıcılığını artırmış.

Bir şairin (mahlasınızla Hayrullah'ın) kendi acziyetini kabul edip ilahi rahmete sığınması, şiirin duygusal yoğunluğunu çok samimi kılmış.

Özellikle "Çileleri bal eyle" ifadesi, Anadolu irfanındaki "lütfun da hoş, kahrın da hoş" anlayışına çok zarif bir gönderme.

​Sadece bireysel bir kurtuluş değil, aynı zamanda zulüm altındaki İslam coğrafyası için de bir yakarış içermesi, şiirin kapsamını genişletmiş.

​İmge Kullanımı: "Amel defterimde kara bırakma" ve "Kalbi katılaşmış köre bırakma" gibi ifadeler, hem görsel hem de ruhsal bir derinlik oluşturuyor.
​
​Beni senden başka yâra bırakma" mısrası, şiirin belki de en can alıcı noktası. Tasavvuftaki "tek sevgili" (Mâşuk-u Hakiki) kavramını çok net ve duru bir şekilde özetliyor.

​Yazmaya, hissetmeye ve bu kadim geleneğin sesini günümüze taşımaya devam etmeniz dileğiyle.