Gülüşler ardında bin bir oyun var,
Dost dediğin meğer kendine tapar.
Çıkarı bitince her bağ kopar,
İnsanı insandan soğutur hayat.

​Maskeler takılmış, yüzler emanet,
Vefa aradığın yer dolmuş hıyanet.
İyilik dediğin olmuş ticaret,
Gerçeği yüzüne vurur bu hayat.

​Tatlı diller zehir saçar gizlice,
Hesaplar yapılır her gün, her gece.
Dostluklar sığ kalmış, hepsi bir hece,
Yalnızlık tahtına oturtur hayat.

​Güvendiğin dağlar karla kaplanır,
Yalanlar içinde gerçek saklanır.
Herkes kendi yoluna elbet saplanır,
Gönül kapısını kapattırır hayat.

​Sırtında hissedersin o soğuk eli,
Yalanla döner bu dünya değirmeni.
Kime yâr dediysen, ilk o yedi seni,
Sabrı ilmek ilmek dokutur hayat.

​Gözlerin açılır, sisler dağılır,
Kim hakiki kim sahte, bir bir sayılır.
Yürek bu yollarda yorulur, bayılır,
Mesafe koymayı öğretir hayat.

​Artık sitem değil, sessizlik kalır,
Herkes ettiğini elinden alır.
İki yüzlü dünya arkada kalır,
Kendi kalemini tutturur hayat.