Ne hüzün ne mevsim ne de sıradan oluşlar menkıbesi:
Azat edilesi bir tanrı saklı içimde
Aşkın arifesi bilumum serzeniş ertesi
Hicabın yükünde var olması ve işte o manivela
Yükü kireçle bezeli
Nefesi küf kokan nefsi
Öznesi riya iken nesirler ötesi
Şiirlere biçilen tarifesi
Öncesiz bir iklim
Sonrası meçhul çizilmemiş bir resim

Kanaviçeler eşliğinde raks eyleyen Çingenenin tütün çiğnediği
Bir Hıdırellez belki de
Artık hangi mevsim ise meali
Ölümle sürtüşen hayallerin reçinesi
Bilumum söküklerini dahi
Dikemeyen terzi kadının hikâyesi
Daha kaç kere yazılır ki şiirlerin albenisinde
Tüten melankoli
Daha kaç kere çeker ki insan içine
Veremediği o son nefesi

Azat etmekle ilintili
Filan da değil
Varsa yoksa önde giden haysiyeti
Bir mefkûre
Bir kelam
Yitik selamlarla örtülü
Öfkesi burnunda o kızgın adam
Nasıl ki boca etti kinini
Mademki eşi idi en sevdiği
Nasıl kıydı kalbine
Kıyamda geçen ömrün bilinmez haznesi
Azıtan bir figan misali

Yükselen çığlıkların tarifesi
Tansiyonu yükselen bir film de değil yaşam
Acılarla neşeyle iç içe olan
Belki de en çoktur rastlanan yalan
Ve işte o aileden arda kalan
Yüzü gözü yaş çamur içinde
Baytlara sığmayan bir çocuk ve nicesi
Annesi ölü

Babasının kaldığı zindan
Anneler günün olmadı mı ziyan?
Öyküsü yitik
Bedeni yanık
Bestelerden arda kalan yangın misali
Tek kıvılcımın dahi yettiği
Hangi hane mutlu ise
Tekelinde elbet güzellikleri
Kucaklamakla iştigal
Diğer yanda ziyan olan hayatlardan
Geride kalan
Bir çiçek bahçesi olmalıydı oysa yaşam

Kimine cennet
Kimine cesaret
Kimine cıngıl misali
İşlenesi o gergef
Aşkın da hezimete uğradığı
Fi tarihinde saklı imiş meğer merhamet…