İçinde senin geçmediğin tek bir uykum olmadı,
Belki de her gece gördüğüm, uyanmaya korktuğum o tek rüyasın...
Önümüzde, diz dize uyuyup en güzel düşlere dalacağımız uzun yıllar,
Ve bir nehrin akışında kaybolur gibi, daldıkça seni bulan gözlerim var.

Güneş çekiliyor, rüyalar bile sıraya giriyor en güzelini sunmak için sana,
Seni sakladığım o gizli limanda, dünya sessizliğe bürünüyor.
Sanki takvimden bir yaprak düşüyor, gün bitiyor;
Ve göz kapaklarımın içinde, asıl senin devrin başlıyor.

Gökyüzü binlerce yıldızla kuşatılmış olsa ne çıkar ki ?
Kainat, tüm ışıklarını senin uykun için söndürmüş sanki.
Sessizlik bile senin huzurlu uyuman için pusuda bekliyor,
Sırf sen en güzel düşe uyan diye, ay bile nöbet tutuyor.

İşte yine derin bir nefesle, kokunu içime çeke çeke kapatıyorum dünyayı.
Ey iyi gecelerimin tek sahibi, ey gördüğüm en berrak rüya
Bak, bir gün daha ömrünü tamamladı ve şimdi yine sen başlıyorsun...

Sana sadece bir geceyi değil, tüm uykularımı ve görülmemiş en güzel bütün düşlerimi armağan ediyorum.
Artık ne rüya ayırabilir bizi ne de amansız uyanışlar;
Ben seninle her gece ölürken, bin yıllık bir ömre uyanıyorum.

Sen, benim uyanıkken bile gördüğüm en güzel rüyamsın.