Leyl-i kadimde doğmadım ben.
yaratıldım bir “hiç”ten.
Sonra o hiç beni dışladı,
bir sürgün gibi attı varlığa
Tenim, acının kemiğe bürünmüş hâli,
Ruh dediğin;
Gecenin bağrına gömülmüş bir yara.

Geceyi bir kabuk gibi soydum,
özünden taşan deryayı içtim
Damarlarımda dolaşan kan değil;
kadim bir nefes ve dilsiz bir gurbet.
Ben kendime değil,
içimde çoğalan uçuruma aitim.
Uçurum dediğin dışarıda değil,
içimde kat kat büyüyen bir devr-i zulmet.

Adımı unuttum;
hükmü silinmiş bir mühürdür lisanım
İnsan dedikleri bir suretti, ben o aynayı kırdım.
şimdi her parçamda derin bir vadi,
her vadide bin yıllık bir âh saklıdır.

~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Zamanı tersinden içtim bu gece,
dilimde paslı bir kıyamet tadı.
Bir mabed kurdum kaburgalarımın arasında
Kitapsız, pusulasız içi çığlıklarla dolu
Orada bir mahzen yatıyor: adı “Azap”
Secde eden de benim, yakılan da.
Aşk dedikleri; kanla yazılan bir âhitmiş.
her sarnıçta biraz daha eksilen bir varlık.

Sözlerim; şehrah-ı nisyan,
ve ben…
kendi yokluğuna yürüyen bir berzah yolcusu
Ellerimde nârın şulesi,
avucumda küle dönmüş bir dünya.
Gözlerimde sönmeyen yangın,
dilimde dermanı olmayan bir veda
Ne ışığın peşindeyim ne karanlığın
Sadece kendi yangınında üşüyen bir bedenim.

~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~

Adımlarım toprağa ağır, ruhum boşluğa hafif.
Bir zamanlar güneşi taşıyanların küllerine bastım,
Ayaklarımda karanlık çağların laneti,
alnımda unutulmuş bir yazgı.
Sözlerim; siyaha boyanmış başka bir dil
Biraz varlık, biraz yokluk ve biraz hiçlik...
“Sermed” dediler buna,
ama ben çürüyen sonsuzluk diyorum,
Çünkü; her ölümsüzlük
biraz daha eksik kalmış bir ölüm ister.

Ey karanlığın efsunlu ruhu,
Ey kimliksiz kadim varlık,
Çağrılmadın ki öteler ötesinden.
Bir mabedin yıkıntısından doğuruldun.
Şimdi; kalbimin en derin çatlağında yaşarsın,
Unutma ki her sevda,
sana kesilmiş sessiz bir kurbandır.

Ben aşka inananlardan değilim,
onun gölgesine secde edenlerdenim,
Levh-i Mahfuz da öğrendim:
ışık en güzel yalanı söyler.
Ve hakikat, hep karanlıkta saklanır.
Bu yüzdendir, Dünya’dan sürgün oluşum.
Çünkü ben;
Ne yaşayanların safındayım, nede ölülerin.
Araf’ın ortasında, sermedî sükûtla bekleyen,
Kalbi mühürlü bir " Berzah Yolcusuyum. ”

Fon öneri: Günaydın ( Beat) Toxin

Poyrazcan