Öfkeden Üşüyorum

Doğrunun geçmediği
Zamanda yaşıyorum
Dertleri şükre banıp
Sabırla aşıyorum.

Bazen dertle yaşadım
Bazen tuttum boşadım
Kalbime sır döşedim
Sessizce eşiyorum.

Ne yıl belli ne ayım
Günden yok imiş payım
Çıkmaz bir sokaktayım
Durmadan koşuyorum.

Düşler ile karıldım
Umut diye sarıldım
Boş hayale darıldım
Uçmadan düşüyorum

Örtmek için vebayı
Sordum sırlı abayı
Biri yaksın sobayı
Öfkeden üşüyorum.

Sevda olsa da çare
Ben sevmekten biçare
Yüreğim pare pare
Kendimi deşiyorum

Halim halimden bizar
Kendim kendime kızar
Eridim azar azar
Yerimde pişiyorum.

Ay yerine gelince
El ayak çekilince
Dalarım ince ince
Hislenip coşuyorum

Mustafa Hoşoğlu

DOSTLARDAN:

Yalan dolan her yanı,
Yordu yalan dünyanı,
Tükettim bunca canı,
Dolmadan taşıyorum.

Gözümde fer kalmadı
Gönlüm huzur bulmadı
Gelen giden olmadı
Yalnızlık deşiyorum..........Güneşin Kızı Zehra

Derya içinde katre,
Sığmaz mıyım bir metre?
Baktım son kez saate,
Vadeye aşıyorum.......Mesut Tütüncüler

Sabır öfkeyi yener.
Mevlâ insanı dener.
Hakikat elde fener.
Virajı aşıyorum...........neneh

Doldurdular salona
Üflediler balona
Kandım onca yalana
Şiştikçe şişiyorum..........Ahmet Coşkun

Hangi yöne baksam kış,
Yürekte bitmez nakış.
Dünya tersine akış,
Yokuşta düşüyorum.

Gönül darda, dil lallı,
Dünya zehirli ballı.
Yollar çamur ve dallı,
Menzilden şaşıyorum.

Ayaz vurdu bağrıma,
Kimse gelmez çağrıma.
Dönüp kendi ağrıma,
Öfkeden üşüyorum.….Ebuzer Özkan