Bir damla yağmurun sancısını buluta sor
Hazanı sonbahara
Hazin sesi kırılmış gönüllerde ara
Hikayesi insanın gizemli sırlarla dolu
Kavra incinmiş kalpleri hüznünü gözlerinde oku
Gezebildiğin kadar dolaş notalar arasında
Ucu yanık mektuplardaki hasreti hisset
Duyguların yanağını okşa
Gözyaşlarını sakla ipek mendiller arasında
Neler var gör Allah aşkına
Kara bahtlıların kapanmak bilmeyen yarasında

Bitmeyen geceleri dolup boşalan kadehlere sor
Sarsılan ruhları karanlıktan sıyrılan sabahlara
Kabirlerde tüten umutları yokla
Kursaklarında kim bilir neler kaldı
Ansızın bittiğinde bu tatlı hayat
Keyfini gıcırdatmaz çileye taliptir aşık
Çalmaz bir kez bile kapılarını
Çığlık çığlığa kaçar eşiklerinden safahat
Unutulmayan ne var ki bu çürüyen alemde
Baştan sona kahır
Kahırla yavaş yavaş ölür insan heyhat

Vedaların gam yükünü bağrı yanık şairlere sor
Verem eden dizeleri efkarın çocuklarına
Şiirin kaldırımlarını mesken tutar her asil yürek
Yusuf yüzlülere yakışır böyle kan gibi sevmek
Korkuludur sevdanın uçurum dolu yolu
Su götürmez vurulur sırtından yolcusu
Kederle biter cümle hikayelerin sonu
Zemheri düşmeyegörsün munis başlar üstüne
Temmuzun narında iner gökten cehhennemi dolu
Beklersin saçların ağarıncaya dek huzuru
Dur bir bak yörene yamacına
Kim özgürlüğü taçlandıran kuşlar kadar mutlu...