Birisi gözlerinin musluğunu açmış sağanak yıldızlar altında
Birisi dudaklarının kulağını bükmeyi unutmuş
Hepsi siyahlar içinde bembeyaz dualar etmiş
Gelmişine geçmişine önünü iliklemiş ötekisi
Berikisi köpek gibi sevmiş yedisinden yetmişine
Velhasıl burası dünya
Zamanın tarağında iki tellendirip gönlümüzü
Çekilecektik köşemize usulca
Karşılaşmasaydık kevser gözleriyle
Yahut cıvıltısına tesadüf etmeseydik kahkahalarının
Gülerek gelip gülerek gidecektik
Dünya diyesi işte
Vurulup göğsümüzden bir akşam üstü
Kana bulandı rüyalarımız
Uykumuz mola verdi şiddetli hüzün krizlerinde
Devranımızın döndü başı
Munis aşk saatlerinde
Mum ışığı gölgesinde yitirdik aklımızı
Sabaha varmadan vardık o nazlı kapısına
Hülâsa sevdik
Sevdik binlerce yıl yeminler ederek
Yüreğimize deli ateşler dökerek
Muhacir edasıyla
Boynu bükük ve sefil
Öyle işte burası dünya
Ne kadar üç maymunu oynarsan oyna
Son nefesini vakitsiz ağzından alacak Azrail...