Öyle rüzgarlı yağmurları sevmem
çiğ doldurmuş sabahın yeşili gibi
hüznün palaskası vurur yüzüme


Tütün doldurdurdu dedem paltosuna
öldü dediler
sicim kokulu sabahında
çocuk gözlerime seğiriyordu aydınlık
kaç rıhtım koştum
kaç bozkır ezdim bilmem
kuru mercimekler keserken ayaklarımı
kaç tütün sardı ninem hasretinden

Öğrendim, şaşırmadan pusulayı
kim öpüyor dudaklarımı
kim sarıyor beni suyun boşluğunda
sarhoş ediyor

büyüdükçe
kuru mercimeklerin yerini
kayığa dolan kılıçlar aldı

Haziran ayı
bir otopsi sabahı
ninemin kalbine tetiği çekene kadar
toplu mezarlar kadar kalabalık
duaları kadar yalnız
hüznün palaskası vuruyor yüzüme

Vedalaşıyoruz
mirasın adı sudan bileklik
gündelikçi mutluluk
çoklu evrene paralel yalnızlık

Satın alınmış
Nefesimin Ney’in den
nereye gitsem çiğ doldurmuş sabahın yeşilini
haydi
yemiş vakti serçelerin şarkısı
yağmur tütünleri sararken
Ud mevsimi
Ateşbaz’ın tanbur taksimi.



Asithane-Nagoya Notları... 2024