Tanrıların çeltik tarlalarında çıplak ayak
oysa günahtı anadan üryan dokunmak
şarabın bilindik tadı
sirkenin keskin küpüne sövdüklerinizdi

Şehrin barajları su alıyor
ve üçyüz atmış dört geceden
benim geceme doluyor

İstanbulda tsunami uyarısı

şimdi dağılan bakışlarımda
inandıklarıma ihanet eden
serçelerin şarkısı
yedi tepeden haliçi sırtıma yüklemiş
kaburgalarıma dek sızmış
tırnaklarıyla kazıyıp aldıkları

affetmeyi öğret bana
öğrenmeden ölmek istemiyorum
bu nisan yağmurlarında
Tanrının çeltik tarlalarında
çıplak ayaklarımla...

Hiç bir hüzün öncekine benzemiyor
Sobası güneşe boyansa da kış geçmiyor
külün tortusuna elin değse yanardı canım
şimdi seğirmiyor.

Eriyen mumlar
Odamda çakılı şimşeklerin isi
hepsi nisan yağmurlarıyla silindi

Tanrıların çeltik tarlalarında hasat zamanı
ayaklarım kesildi.


Asithane-2025 Aomori notları...