0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
104
Okunma
Güneşin vurduğu o ilk günlerde,
Aklım firari, yüreğim yolda.
Sığmaz oldum artık dar evlere,
Yeniden açtım kapımı bahara.
Gökyüzü mavi, deniz pürüzsüz,
Çıktım yokuşları ardıma bakmadan.
Sanki bir söz vermişim kendime,
Yaşayacağım, hiçbir şey sormadan.
Hesabı kitabı bıraktım gitti,
Yarına ne kalır, düşünmedim hiç.
Rüzgâr saçımda dans ederken bile,
Çözülüp gitti içimdeki tüm güç.
Beni bu güzel havalar devirdi,
Doğru bildiğim her yol şaştı.
İçimdeki o dingin, uslu çocuk,
Bugün ilk defa dağlardan taştı.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
