3
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
131
Okunma
Gidiyorum buralardan,
Adını duyan duvarları bile susturarak,
Bir zamanlar “biz” dediğim ne varsa
Küllerine baka baka gidiyorum.
Valizimde birkaç kırık anı,
Biraz gözyaşı, biraz da suskunluk…
Ama en çok da içimde
Sana rağmen dimdik duran bir kadın var.
Sen bilmezsin,
Bir kadın ne zaman giderse gerçekten
Ardında sadece ayak izleri kalmaz,
Bir devrin kapısı kapanır sessizce.
Ben o kapıyı kapattım.
Anahtarını da attım
Senin bana yabancılaştığın o gecenin karanlığına.
Ne hayaller kurmuştum oysa,
Adını kalbime yazarken titremiştim…
Şimdi aynı kalpte
Adını silerken tek bir damla bile dökülmüyor.
Çünkü bazı gidişler ağlamaz,
Bazı vedalar sessiz çığlık gibidir.
Benimkisi de öyle…
İçimden koparak ama dışımdan susarak.
Bu şehir artık bana seni anlatıyor,
Her köşe başında bir yalanın izi var.
Ben de kendimi kurtarıyorum
Senin yarım bıraktığın yerden.
Gidiyorum…
Senden değil sadece,
Beni eksilten her şeyden,
Beni susturan her geceden.
Ve bil…
Ben gittiğim yerde yeniden doğarım,
Sen kaldığın yerde eksilmeye devam edersin.
Bir gün adımı duyarsan bir şarkıda,
Bil ki o ses
Senin kaybettiğin kadının yankısıdır.
Ve ben…
Artık geri dönmem.
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.