Aşkın Yazarı

Bir köprü kurar Gözyaşlarım, Sessizce akan nehir üstünde,
Yüreğimde ateşlenen açılar, karanlık bir yalnızlıkta,
Kör olmuş Umutlar, gökkuşağına hasret, anlarım gölgede.

Ruhum ağlayan bir Söğüt gibi eğilir rüzgârın sesine,
Görmezden bakarım, derinleşir gecenin gönderdiği yara,
Görmez minvalde göğsüm, Sevda kurbanı, bu âlemde.

Zaman, kırmızı bir gül gibi solan, Sessizce geçip giderken,
Bir hançer olur içimde, döner durur, mavi gökyüzünde,
Kararmış bulutlar, yansır gözlerime, içimde ebedi çığlık.

Işık yok olur ufukta, karanlık sarar her bir köşeyi,
Kaybolmuş hayallerin izinde, yitip giderim sessizliğe,
Kalbim, alemin kurbanı, taşır yükü, sızlanır içten içe.

Ağladığım köprüde bıraktım düşlerim, renksiz bir geleceğe,
Ateşlenen açılarımda yanarken, varlık söner bir Anda,
Yine de hatırla, o köprüden geçerken Sevgiyi, bir dahası yok geride kalan izlerim sana Arman Etdiğlerim, Unutdum kendimi seni Beklerken, umut ışığı Söner Sessiz , Sessiz bir karanlıkta, Yılların Sessizliği yoklar Seni bu Gözlerim Önünde, Tek Tek, Siline Siline, Sözler kalır yolun Üstünde, Hayeler gelmez olur birer birer gider olur Sözlerin Sahibi Başkası Olur, içimdeki Sen, O Olur, Beyaz Sayfam, Onun Olur , Kim Bilir Neler Yazar Olur, Zaman Sessizce Seni Unutur Olur, geleçek de bir Masal veya bir Aşkın hikâyesi Olur, kim bilir Nasibim’de Neler var Olur, Gerçek Aşkın hikâyesi Beyaz Sayfada Okunur, Kalemin Sahibi, Aşkı yazar Olur, Dilden Dile, Düşer, Aşıklarının Hayalini, Sonunda kimse bilmez, kimse duymaz ve hiç kimse Görmez, Sadeçe Yazılarda ve Hayallerde Var olur, Belki de, Gözlerinde, Bu Aşk Hikâyesi’nin yazarı Sen olursun....